Kikkererwten succesvol geteeld in gesimuleerd maanstof voor het Artemis-programma

Een onderzoeksteam, bestaande uit experts van de Universiteit van Texas in Austin en de Texas A&M Universiteit, heeft een baanbrekend succes geboekt op het gebied van buitenaardse gewasproductie. De wetenschappers slaagden er voor het eerst in om een gewas kikkererwten volledig tot aan de oogstfase te brengen in een substraat dat zowel chemisch als structureel een nauwkeurige imitatie is van maanstof. Dit resultaat, dat officieel werd gerapporteerd in maart 2026, vormt een cruciale stap voorwaarts in het waarborgen van de voedselzekerheid tijdens langdurige bemande ruimtevaartmissies, zoals het Artemis-programma van de NASA.

De grootste uitdaging van het onderzoek lag in het neutraliseren van de vijandige eigenschappen van het maansimulaat. Dit materiaal bevat geen organisch microbioom en herbergt zware metalen zoals aluminium, koper en zink, die in dergelijke concentraties toxisch zijn voor de meeste plantensoorten. Bovendien kampt het materiaal met een zeer laag vermogen om vocht vast te houden. Om deze barrières te doorbreken, implementeerde het team een tweeledige methode voor bioremediatie. Aan het regoliet, dat door Exolith Labs werd ontwikkeld op basis van monsters van de historische Apollo-missies, werd vermicompost toegevoegd om de bodem te verrijken met essentiële voedingsstoffen en microflora. Een sleutelelement in dit proces was de inoculatie van de kikkererwtenzaden van het ras 'Miles' met specifieke arbusculaire mycorrhiza-schimmels (AMF).

Deze symbiotische schimmels ontwikkelden een complex netwerk van hyfen die niet alleen de opname van water en fosfor door de wortels verbeterden, maar ook dienden als een geavanceerd biologisch filter. Dit filter bond de ionen van zware metalen, waardoor werd voorkomen dat deze schadelijke stoffen zich in de eetbare weefsels van de plant zouden ophopen. Projectleider Sara Santos benadrukte dat het hoofddoel van het onderzoek was om aan te tonen dat maanstof in principe getransformeerd kan worden tot vruchtbare grond. De verzamelde data toonden aan dat de 'Miles'-kikkererwten succesvol vrucht droegen in bodemmengsels met een aandeel maansimulaat tot 75%. Concentraties boven deze drempelwaarde leidden echter tot acute fysiologische stress en het afsterven van de gewassen. Opvallend was dat de controlemonsters zonder de toevoeging van schimmels al rond de tiende week volledig bezweken.

Naast de chemische verbeteringen moesten de wetenschappers ook een oplossing vinden voor de hydrofobe aard van het simulaat. Ze introduceerden hiervoor een innovatief irrigatiesysteem met katoenen wieken, dat zorgde voor een gerichte en constante levering van vocht direct aan de wortelzone. Dit compenseerde het gebrek aan natuurlijke waterretentie in het regoliet. De volledige groeicyclus van de planten duurde 120 dagen, wat aanzienlijk langer is dan de standaardtermijn voor kikkererwten op aarde. De volgende fase van het onderzoek, ondersteund door een NASA FINESST-beurs, zal bestaan uit een uitgebreide toxicologische analyse van de oogst. Hierbij wordt de concentratie van metalen en de algemene voedingswaarde voor astronauten onderzocht. Het succesvol afronden van deze tests zal de weg vrijmaken voor het ontwerp van zelfvoorzienende landbouwsystemen op toekomstige maanbases.