USA-Iran Niebezpośrednie Rozmowy Mediatyzowane przez Pakistan Wykazują Postęp Mimo Trwającego Konfliktu

Prezydent Stanów Zjednoczonych Donald Trump ogłosił pod koniec marca 2026 roku, że niebezpośrednie rozmowy między Waszyngtonem a Teheranem, z udziałem pakistańskich wysłanników, wykazują „pozytywny postęp”. Ta informacja, podana do wiadomości publicznej w niedzielę czasu lokalnego, została odnotowana przez Financial Times, sygnalizując potencjalne zbliżenie po miesiącu intensywnych działań wojennych, które rozpoczęły się 28 lutego 2026 roku wspólnymi nalotami USA i Izraela.

Trump, urzędujący na swojej drugiej, niekolejnej kadencji, potwierdził aktywność kanałów komunikacji za pośrednictwem pakistańskich „emisariuszy”, choć nie sprecyzował szczegółów dotyczących natychmiastowego zawieszenia broni, które mogłoby umożliwić ponowne otwarcie strategicznej Cieśniny Ormuz. Prezydent wyraził optymizm, sugerując, że „umowa mogłaby zostać zawarta całkiem szybko”, co stanowiło sygnał pomimo kontynuacji operacji wojskowych. Administracja amerykańska kontynuuje presję militarną, a Trump oświadczył, że siły USA „zniszczyły” wiele „długo poszukiwanych celów” w Iranie, w tym rzekomo „całą ich Marynarkę Wojenną i Siły Powietrzne” oraz „większość ich rakiet”, podając, że zbombardowano 13 000 celów, a pozostało do zniszczenia około 3 000.

W kontekście dyplomatycznym, Trump powołał się na doniesienia, według których Iran zezwolił na tranzyt dziesięciu tankowców pod pakistańską banderą przez Cieśninę Ormuz jako „prezent” dla Białego Domu, co później podwojono. Pakistan potwierdził, że osiągnięto porozumienie zezwalające 20 statkom pod swoją banderą na tranzyt, po dwa dziennie, co stanowi częściową ulgę dla Islamabadu w obliczu kryzysu energetycznego. Porozumienie to, sfinalizowane 28 marca, wpisuje się w ramy, w których Iran różnicuje dostęp do cieśniny w zależności od zaangażowania dyplomatycznego. Destabilizacja Cieśniny Ormuz, kluczowego szlaku dla 20% światowych dostaw ropy naftowej, wywołała globalny szok energetyczny, zmuszając Międzynarodową Agencję Energetyczną do uwolnienia 400 milionów baryłek ze strategicznych rezerw.

Jednocześnie, stanowisko irańskie pozostaje twarde. Mohammad Bagher Ghalibaf, Przewodniczący Irańskiego Parlamentu, publicznie zaprzeczył bezpośrednim negocjacjom, określając doniesienia jako „fałszywe wiadomości” i oskarżając USA o planowanie „inwazji lądowej”. W tle tych sprzecznych komunikatów, dyplomatyczne wysiłki mediacyjne z udziałem Pakistanu, Turcji i Egiptu mają na celu zagwarantowanie przeprawy tankowców i złagodzenie napięcia gospodarczego. Irański Pełniący Obowiązki Ministra Obrony, generał brygady Seyyed Majid Ibn Reza, potępił „brutalną agresję militarną”, podkreślając prawo Iranu do samoobrony. W szerszym kontekście, Stany Zjednoczone planowały wysłanie 3000 żołnierzy z 82. Dywizji Powietrznodesantowej na Bliski Wschód, a Waszyngton przedstawił Iranowi 15-punktowy plan pokojowy, który został odrzucony przez Teheran, który przedstawił własne kontrżądania.