Załoga Artemis II Rozwiązała Problem Oprogramowania Microsoft Outlook na Orbicie Księżycowej

Misja Artemis II, dziesięciodniowy załogowy lot wokół Księżyca, rozpoczęła się 1 kwietnia 2026 roku startem z kompleksu 39B Przylądka Canaveral na Florydzie. To historyczne przedsięwzięcie, pierwsze załogowe wyprawy poza niską orbitę okołoziemską od czasu Apollo 17 w 1972 roku, ma na celu weryfikację krytycznych systemów statku Orion w głębokiej przestrzeni kosmicznej. Załoga składa się z astronautów NASA Reida Wisemana (dowódca), Victora Glovera (pilot) i Christiny Koch (specjalistka misji) oraz astronauty Kanadyjskiej Agencji Kosmicznej (CSA) Jeremy'ego Hansena. Glover jest pierwszym czarnoskórym astronautą, Koch pierwszą kobietą, a Hansen pierwszym Kanadyjczykiem w misji księżycowej.

Krótko po osiągnięciu orbity okołoziemskiej, załoga napotkała na techniczny problem o prozaicznym charakterze. Dowódca Reid Wiseman zgłosił do Kontroli Misji w Houston, że przypisany mu osobisty komputer pokładowy (PCD), oparty na urządzeniu Microsoft Surface Pro, wykazywał jednoczesne uruchomienie dwóch instancji aplikacji Microsoft Outlook, z których żadna nie funkcjonowała poprawnie. Dodatkowo, w tle występował problem z systemem Optimus, co skłoniło Wisemana do wezwania zdalnej interwencji w celu diagnostyki i naprawy obu kwestii. Zdarzenie to, choć niegroźne dla bezpieczeństwa lotu, uwidoczniło zależność zaawansowanych misji kosmicznych od komercyjnego oprogramowania biurowego.

Zespół naziemny w Houston, stosując protokoły zdalnego wsparcia technicznego, zdołał nawiązać połączenie z PCD załogi, znajdującej się wówczas w odległości blisko 90 tysięcy mil od Ziemi. Inżynierowie potwierdzili, że aplikacje Outlook prezentowały status „offline”, a ich nieprawidłowe działanie wymagało korekty. Szybka reakcja i pomyślne rozwiązanie problemu z oprogramowaniem, które nie dotyczyło systemów krytycznych dla lotu, zademonstrowało możliwości diagnostyczne naziemnego wsparcia technicznego NASA. W tym samym czasie załoga kontynuowała testowanie systemów, w tym również rozwiązując drobną usterkę wentylatora toalety siłami własnymi.

Misja Artemis II, zasilana przez Europejski Moduł Serwisowy (ESM-2) zbudowany przez Airbusa dla Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), ma na celu przetestowanie kluczowych funkcji statku Orion, w tym systemów podtrzymywania życia, nawigacji i sterowania ręcznego. ESM-2 dostarcza 90 kg tlenu i 240 kg wody pitnej, a jego panele słoneczne generują 11,2 kW mocy, wspierając między innymi nowy system komunikacji laserowej O2O, umożliwiający przesył obrazu 4K. Manewr wstrzyknięcia translunarną (TLI), który wypchnął statek na kurs ku Księżycowi, został wykonany pomyślnie 2 kwietnia, stanowiąc punkt bez powrotu dla tej fazy lotu.

Sukces tej misji toruje drogę dla kolejnych etapów programu Artemis, w tym Artemis III, która ma przetestować dokowanie ze statkami komercyjnymi w 2027 roku, oraz Artemis IV, planowanej na lądowanie na południowym biegunie Księżyca w 2028 roku. W trakcie lotu załoga ma ustanowić nowy rekord odległości od Ziemi dla załogowego statku, przekraczając dystans ustanowiony przez Apollo 13 w 1970 roku. Powrót na Ziemię i wodowanie na Oceanie Spokojnym zaplanowano na 10 kwietnia 2026 roku, co będzie testem osłony termicznej Oriona przy prędkości wejścia w atmosferę wynoszącej około 40 tysięcy km/godz.