Wiadomość w Butelce z Cieśniny Drake'a Przebyła 15 000 km do Tasmanii

W sierpniu 2025 roku na odległym zachodnim wybrzeżu Tasmanii odnaleziono butelkę z wiadomością, która została wypuszczona do morza w lutym 2023 roku. Inicjatorem tego morskiego eksperymentu był niemiecki geolog Johann Klages, pracownik Instytutu Alfreda Wegenera (AWI), Centrum Helmholtz ds. Badań Polarnych i Morskich. Klages umieścił butelkę na wodach na północ od 60. stopnia szerokości geograficznej południowej, powracając z ekspedycji realizowanej na pokładzie statku badawczego Polarstern.

Butelkę odkrył Toby Ray, pracownik australijskiej Rady Wybrzeża Centralnego, podczas wizyty w trudno dostępnym rejonie Tasmanii. Znalezisko to ma istotne znaczenie naukowe, ponieważ szacuje się, że butelka pokonała dystans przekraczający 15 000 kilometrów w czasie nieprzekraczającym 900 dni. Trasa ta stanowi bezpośrednie świadectwo dynamiki Antarktycznego Prądu Okołobiegunowego (ACC), znanego również jako Prąd Wiatrów Zachodnich, który jest największym systemem prądowym na świecie.

Antarktyczny Prąd Okołobiegunowy, płynący z zachodu na wschód, jest kluczowym elementem globalnej cyrkulacji oceanicznej, łączącym Oceany Spokojny, Atlantycki i Indyjski. Jego zwężenie w Cieśninie Drake'a, rozciągającej się między Przylądkiem Horn a Wyspami Szetlandzkimi Południowymi, jest uznawane za jego najważniejszy punkt dławiący. Prąd ten transportuje około 125 milionów metrów sześciennych wody na sekundę, odgrywając fundamentalną rolę w stabilizacji klimatu Ziemi poprzez izolowanie Antarktydy od cieplejszych mas wodnych z północy.

Oceanograf z Tasmanii, wykorzystując dane z tego nieformalnego eksperymentu, planuje opracować szczegółowy model komputerowy. Modelowanie to ma na celu precyzyjne odwzorowanie trajektorii butelki, co pozwoli na lepsze zrozumienie mechanizmów transportu mas wodnych przez ACC, od Cieśniny Drake'a aż do brzegów Australii. Badania nad ACC są obecnie istotne, ponieważ symulacje wskazują, że dalsza wysoka emisja dwutlenku węgla może doprowadzić do spowolnienia tego prądu, co miałoby dalekosiężne konsekwencje klimatyczne.

Fakt, że dryfujący znacznik przetrwał podróż w wodach o temperaturze wahającej się od 0 do 15 stopni Celsjusza, dostarcza cennych danych empirycznych dla oceanografii fizycznej. Eksperyment ten wpisuje się w szersze dążenie AWI do badania globalnych wyzwań środowiskowych w ramach programu badawczego Helmholtz „Zmieniająca się Ziemia – Zrównoważona Przyszłość”. Odkrycie to, dokonane przez pracownika lokalnej rady, podkreśla również zaangażowanie społeczności w monitorowanie zjawisk oceanicznych docierających do ich wybrzeży.