Archeolodzy Odkryli 1400-letni Chrześcijański Krzyż na Wyspie Sir Bani Yas w Abu Zabi

Archeolodzy dokonali niezwykłego odkrycia na wyspie Sir Bani Yas w Abu Zabi, odnajdując 1400-letni krzyż z gipsu. Artefakt ten, znaleziony podczas prac wykopaliskowych, stanowi niepodważalny dowód na istnienie w tym miejscu chrześcijańskiego klasztoru, który funkcjonował równolegle z muzułmańską społecznością aż do jego opuszczenia w VIII wieku.

Odkrycie rzuca nowe światło na wczesną historię chrześcijaństwa w regionie, podkreślając wielowiekowe tradycje pokojowego współistnienia i otwartości kulturowej Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Sam krzyż, mierzący około 27 na 17 centymetrów, zdobią regionalne motywy, w tym symbol schodkowej piramidy, symbolizującej Golgotę, oraz kiełkujące liście u podstawy. Końcówki ramion krzyża ozdobione są kropkami, a całość dopełnia motyw łukowej niszy.

Stylistyka krzyża wykazuje podobieństwa do artefaktów pochodzących z Iraku i Kuwejtu, co sugeruje jego związek z Kościołem Wschodu. Jest to pierwsze tak znaczące odkrycie archeologiczne na wyspie Sir Bani Yas od ponad trzech dekad. Nowa kampania wykopaliskowa, zainicjowana przez Departament Kultury i Turystyki Abu Zabi (DCT Abu Dhabi) w styczniu 2025 roku, doprowadziła do tego przełomowego znaleziska.

Kościół i klasztor na Sir Bani Yas, chronione od 2019 roku, są obecnie dostępne dla zwiedzających. Mohamed Khalifa Al Mubarak, przewodniczący DCT Abu Dhabi, podkreślił znaczenie tego odkrycia jako świadectwa wartości ZEA w zakresie współistnienia i otwartości kulturowej, zapowiadając dalsze badania i analizy radiowęglowe odkrytych artefaktów.

Archeolodzy wskazują, że chrześcijaństwo rozprzestrzeniało się w regionie od IV do VI wieku, a klasztor na Sir Bani Yas był częścią sieci kościołów i kompleksów klasztornych powstałych w tym okresie. Podobne stanowiska odnaleziono w Umm Al Quwain, Kuwejcie, Iranie i Arabii Saudyjskiej. Społeczność chrześcijańska na wyspie, licząca prawdopodobnie około 30-40 mnichów, aktywnie uczestniczyła w życiu gospodarczym, zajmując się hodowlą bydła, rybołówstwem i handlem.

Dowody archeologiczne, takie jak fragmenty ceramiki i szklane naczynia, świadczą o rozległych kontaktach handlowych sięgających Oceanu Indyjskiego. Chrześcijańska obecność w regionie, choć osłabiona przez ekspansję islamu w VII wieku, utrzymywała się aż do IX wieku, co potwierdzają liczne znaleziska, w tym odkryty w 1995 roku niewielki krzyż z gipsu, który po raz pierwszy zidentyfikował to miejsce jako chrześcijańskie.