Militaire Luchtaanvallen in Venezuela: Caracas en Staten Miranda, Aragua, La Guaira Geraakt

Op zaterdag 3 januari 2026 meldde de regering van de Bolivariaanse Republiek Venezuela dat de Verenigde Staten militaire operaties met luchtaanvallen uitvoerden op doelen binnen haar soevereine grondgebied. De gemelde agressie zou de hoofdstad Caracas en de omliggende staten Miranda, Aragua en La Guaira hebben getroffen, waarbij zowel civiele als militaire installaties het doelwit waren. Als directe reactie hierop kondigde president Nicolás Maduro een nationale Staat van Externe Onrust af en beval hij de mobilisatie voor een gewapende strijd, wat duidt op een significante escalatie van de bilaterale spanningen.

De Amerikaanse overheid heeft tot op heden geweigerd commentaar te geven op de verantwoordelijkheid voor deze acties, hoewel anonieme Amerikaanse functionarissen tegenover Reuters bevestigden dat aanvallen binnen Venezolaans grondgebied plaatsvonden. De gebeurtenissen begonnen in de vroege ochtend, rond 02:00 uur lokale tijd, met minstens zeven luide explosies in de hoofdstad. Meldingen volgden van laagvliegende vliegtuigen en zichtbare rook nabij een militaire basis. Kort na de incidenten traden stroomstoringen op in het zuidelijke deel van Caracas, wat de onzekerheid in de stad vergrootte. Volgens Venezolaanse bronnen werden specifieke locaties geraakt, waaronder het militaire vliegveld La Carlota, de militaire basis Fuerte Tiuna en de luchthaven van Higuerote.

De ernst van de situatie werd onderstreept door een waarschuwing van de Amerikaanse Federal Aviation Authority (FAA), die commerciële vluchten in het Venezolaanse luchtruim verbood vanwege veiligheidsrisico's. De Venezolaanse regering bestempelde de actie als een 'uiterst ernstige militaire agressie' en een schending van de Artikelen 1 en 2 van het Handvest van de Verenigde Naties, met als bewezen doel het verwerven van controle over strategische olie- en minerale hulpbronnen en het breken van de politieke onafhankelijkheid. Deze directe militaire confrontatie vormt de climax van een periode van toenemende druk, waaronder de Amerikaanse militaire opbouw in het Caribisch gebied, bekend als Operatie Southern Spear, die in augustus 2025 van start ging.

De Amerikaanse militaire campagne, Operatie Southern Spear, werd op 14 november 2025 aangekondigd door de toenmalige Minister van Oorlog Pete Hegseth, met als officieel doel het opsporen en ontwrichten van transnationale criminele en illegale maritieme netwerken. Eerder vonden er al vermeende Amerikaanse luchtaanvallen plaats op Venezolaanse schepen in september 2025 en een CIA-landaanval op een dokfaciliteit eind december 2025. De acties vonden plaats tegen de achtergrond van eerdere Amerikaanse operaties, zoals de luchtaanvallen op ISIS-doelen in Nigeria op 25 december 2025.

Regionale leiders reageerden onmiddellijk op de meldingen van de aanvallen. De Colombiaanse president Gustavo Petro riep op tot dringende bijeenkomsten van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) en de VN. De Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caribische Staten (CELAC), onder tijdelijk voorzitterschap van Colombia, had de Amerikaanse militaire inzet in de Caraïben reeds veroordeeld als een bedreiging voor de regionale vrede. Venezuela heeft formeel een spoedzitting van de VN-Veiligheidsraad aangevraagd om de vermeende agressie te bespreken en zoekt steun bij internationale organen zoals de Beweging van Niet-Gebonden Landen (MNOAL). De situatie roept fundamentele vragen op over de juridische rechtvaardiging van de Amerikaanse militaire interventie, waarbij de Venezolaanse regering een motief van economische overheersing aanwijst, terwijl anonieme bronnen de acties plaatsen in de context van een bredere campagne tegen drugshandel.