Seizoensgebonden Mulletpopulaties Zoeken Thermische Beschutting in Venetiaanse Kanalen

Er zijn recente bevestigingen van aanzienlijke, seizoensgebonden samenklontering van harder (mullet) binnen de stedelijke waterwegen van Venetië gedurende de koudste periode. Dit fenomeen, dat doorgaans kenmerkend is voor de wintermaanden, wordt hoofdzakelijk veroorzaakt door de vis die een thermische toevlucht zoekt in de relatief gematigde temperaturen van het kanaalwater, in tegenstelling tot de open lagune. Ecologische deskundigen benadrukken dat, hoewel de zichtbaarheid van deze migratie door de verspreiding op sociale media toeneemt, de fundamentele drijfveer de noodzakelijke zoektocht naar onderdak tegen lage omgevingstemperaturen en de druk van predatie blijft.

Deze trek is een natuurlijk ecologisch antwoord op de veranderende hydrologische en atmosferische omstandigheden in de Venetiaanse lagune. De relatieve warmte van het stedelijke kanaalsysteem biedt een cruciale buffer tegen de scherpere koude die de open lagune kenmerkt tijdens de winter. Dit gedrag van de mullet is een overlevingsstrategie, waarbij de vissen de thermische stabiliteit van de nauwere, door de stad beïnvloede wateren prefereren boven de grotere, meer blootgestelde watermassa. Het is belangrijk te onderscheiden tussen de verhoogde waarneming en de daadwerkelijke oorzaak van de visconcentratie, aangezien de helderheid van het water in de kanalen soms toeneemt door verminderd bootverkeer.

De recente toegenomen aandacht voor de fauna in de Venetiaanse wateren is deels aangewakkerd door beelden tijdens perioden van verminderd toerisme, wat heeft geleid tot een bredere publieke interesse in de lokale ecologie. Bioloog Andrea Mangoni merkte op dat de flora en fauna in de lagune niet veranderd zijn tijdens perioden van verminderde activiteit, maar dat de mogelijkheid om ze te zien drastisch toenam door de afwezigheid van boten die sediment opwoelden. Dit gebrek aan verstoring door motorboot-, taxiboot- en gondelverkeer, dat normaal gesproken modder omwoelt en het water troebel maakt, heeft de helderheid van het water aanzienlijk verbeterd, waardoor bewoners en waarnemers de onderwaterwereld duidelijker konden observeren.

De historische context van Venetië laat zien dat de stad regelmatig te maken heeft met de dynamiek tussen menselijke activiteit en de lagune-ecologie. De afwezigheid van gemotoriseerd verkeer heeft niet alleen geleid tot helderder water, maar ook tot een merkbare rust, waarbij de golven veroorzaakt door boten zijn verdwenen. Hoewel er verhalen de ronde deden over de terugkeer van dolfijnen, is de primaire, wetenschappelijk onderbouwde reden voor de seizoensgebonden aanwezigheid van de mullet de zoektocht naar een stabielere, warmere omgeving tijdens de koudste maanden. De stad ervaart zo een tijdelijke transformatie waarbij de natuurlijke processen, die normaal gesproken worden gemaskeerd door intensief menselijk gebruik, tijdelijk prominenter worden in het stedelijke landschap, wat de inherente veerkracht van het ecosysteem onderstreept wanneer de antropogene druk wordt verminderd.