Venedik Kanallarında Kışın Mugil Yoğunlaşması Ekolojik Dinamikleri Gösteriyor

Venedik'in kentsel su yollarında, özellikle son soğuk dönemde, mugil (kefal) türü balıkların belirgin bir şekilde toplandığı rapor edildi. Bu durum, kış aylarında tipik olarak gözlemlenen bir ekolojik davranıştır; zira balıklar, açık lagün sularına kıyasla nispeten daha ılıman olan kanal sularında termal bir sığınak aramaktadır. Venedik bölgesinde kış mevsimi, günlük ortalama yüksek sıcaklıkların 11°C'nin altına düştüğü, en soğuk ay olan Ocak'ta ise düşük sıcaklıkların 0°C civarına gerileyebildiği bir dönemi kapsar. Bu sıcaklık farkı, hassas türler için hayati bir önem taşımaktadır.

Ekolojik uzmanlar, bu tür yoğunlaşmaların sosyal medya platformları aracılığıyla görsel olarak daha fazla görünür hale geldiğini belirtmekle birlikte, temel motivasyonun değişmediğini vurgulamaktadırlar. Balıkların bu davranışı, sadece düşük ortam sıcaklıklarından kaçınma ihtiyacından değil, aynı zamanda yırtıcılardan korunma güdüsünden de kaynaklanmaktadır. Venedik Lagünü, Adriyatik Denizi'ne üç girişle bağlı olan ve Akdeniz havzasının büyük sulak alanlarından biri olan, büyük ölçüde kapalı bir körfezdir. Lagün içindeki sığlıklar ve kanallar, özellikle kışın daha stabil bir sıcaklık profili sunarak balıklar için birer sığınak görevi görür. Bu durum, Venedik'in kentsel ekosisteminin, çevresel stres faktörlerine karşı bir tampon bölge işlevi gördüğünü göstermektedir.

Bu mevsimsel göçün arka planında, Venedik'in genel çevresel durumu da yer almaktadır; şehir, iklim değişikliği ve deniz seviyesinin yükselmesi gibi uzun vadeli tehditlerle karşı karşıyadır. Bilim insanları, artan sıcaklıklar ve buzulların erimesi nedeniyle Venedik'in 2150 yılına kadar sular altında kalabileceğini tahmin etmektedir. Öte yandan, 2019 raporları Venedik'teki hem hava hem de su kirliliğinin endişe verici boyutlara ulaştığını ortaya koymuştu; dizel deniz motorları ve düzensiz tekneler kirliliğin ana kaynakları olarak gösterilmişti. Bu bağlamda, balıkların daha temiz ve termal olarak daha güvenli sulara yönelmesi, kentsel su kalitesindeki anlık değişimlere karşı bir biyolojik tepki olarak da yorumlanabilir.

Geçmişte, 2020 yılındaki koronavirüs karantinaları sırasında, turistik ve motorlu ulaşımın azalmasıyla kanallardaki suyun belirgin şekilde berraklaştığı ve balıklar ile kuğuların geri döndüğü gözlemlenmişti. Deniz Bilimi Enstitüsü'nden çevre araştırmacısı Davide Tagliapetra, su temizliğindeki iyileşmenin insan nüfusundan ziyade motorlu ulaşımın yokluğuna bağlamıştı. Bu olay, Venedik'in su ekosisteminin insan faaliyetlerinin yoğunluğuna ne kadar duyarlı olduğunu kanıtlamıştır. Mevcut kış göçü, bu hassasiyetin doğal döngülerle nasıl birleştiğini gösteren güncel bir örnektir. Adriyatik Denizi kıyısındaki Venedik'te su sıcaklığı bu dönemlerde oldukça serin olup, güncel ölçümler 8.0°C civarında seyredebilmektedir. Bu düşük sıcaklıklar, balıkların daha derin veya daha korunaklı su kütlelerini tercih etme gerekliliğini pekiştirmektedir. Venedik, yılda yaklaşık 20 milyon turisti ağırlayan bir merkez olmasına rağmen, bu mevsimsel olay, şehrin doğal ritimlerinin, yoğun insan etkileşiminden bağımsız olarak devam ettiğini hatırlatmaktadır. Bu durum, yerel yönetimler ve ekoloji uzmanları için, kentsel altyapının doğal yaşam üzerindeki etkilerini sürekli olarak dengeleme zorunluluğunu ortaya koymaktadır.