Wat je aandacht geeft, wordt actief.
❓ VRAAG:
Lee, allereerst wil ik u bedanken voor uw boeken; ze waren voor mij een ware ontdekking. Hoewel ik veel auteurs heb gelezen en zij in de kern vaak hetzelfde schrijven, zocht ik naar een universeel antwoord en heb dat uiteindelijk in uw audioboeken gevonden. Ik ben ervan overtuigd dat u zelf ook veel moderne en minder moderne auteurs heeft bestudeerd, aangezien uw eerste boek nota bene begint met citaten uit 'Think and Grow Rich'. Ik zou graag uw mening horen over het proces van de zogeheten 'inductie', zoals Dr. Joe Dispenza dit in zijn boeken omschrijft, omdat vrijwel alle auteurs die ik heb gelezen dit proces behandelen.
❗️ ANTWOORD van lee:
In mechanische zin is inductie het oproepen van een reactie van het ene systeem in het andere. Je belt aan en als reactie op de bel komt er achter die deur iemand in beweging. De manier waarop die persoon zich vervolgens gedraagt kan echter variëren, wat weer tot andere processen leidt.
In de terminologie van Dispenza is dit onderdeel van de inleiding tot het meditatieproces, bedoeld om de geest te stabiliseren op de focus (de frequentie) van de waarneming. Zoals u zich wellicht herinnert, is de volledige terminologie en de richting van Dispenza's werk gebouwd op zijn persoonlijke ervaring met het herstellen van een beschadigde rug. Dit specifieke element – 'je afsluiten van alles en je afstemmen op een lichaamsorgaan' – is iets wat hij met succes voor zichzelf heeft toegepast en vervolgens naar andere processen heeft vertaald.
Vanuit het perspectief van de Universele Wet is dit een proces waarin de dominantie van de ene realiteit over de andere wordt erkend. Het gaat hierbij niet om wat 'beter' of 'hoger' is, maar simpelweg om het principe dat datgene waar je naar kijkt, actief is.
Op dit moment heeft Dispenza dit intuïtief toegepast op zijn eigen praktijk en zoekt hij nu, eveneens intuïtief, naar wegen om dit op andere gebieden in te zetten. Voor zover ik mij herinner, vindt de afstemming bij hem plaats via het 'ervaren van de ruimte rondom'. Dit is in feite niets anders dan het focussen van de aandacht door een totale aanwezigheid in de ervaring van het Nu.
Voor mensen die proberen los te komen van pijn, is dit meer dan voldoende om te gebruiken voor zelfherstel. Zij hebben geen behoefte aan complexe interpretaties of verklaringen; zij moeten simpelweg stoppen met hun verzet tegen wat hun lichaam doet om zichzelf te kunnen genezen.
Voor een algemeen begrip van processen, zoals bij creatieve expressie, kan een dergelijke benadering soms uit de context getrokken lijken. Niet omdat de methode onjuist is, maar omdat de moderne wetenschap momenteel nog geen basis heeft voor een kristalheldere uitleg over hoe het volledige interactieproces precies verloopt.
