Wanneer het niet lukt om de plannen van het 'Ik Ben' te verwezenlijken: hoe nu verder?
❓ DE VRAAG:
U stelt dat het 'Ik Ben' eigen plannen heeft die het via ons — in dit lichaam en in deze realiteit — tot uitvoer brengt door middel van lessen en ervaringen zoals die van slachtoffer versus schepper, dader versus slachtoffer, of arm versus rijk. U schrijft regelmatig dat wij onszelf door onze onvervulde verlangens zodanig uitbreiden, dat een overgang naar een nieuwe incarnatie onvermijdelijk wordt.
Maar wat als het niet lukt om deze plannen te verwezenlijken, omdat ik ter wereld ben gekomen met een innerlijk verbod om echt te leven of iets voor mezelf te hebben? Ik voel me als een illegaal op deze planeet Aarde, waar je op elk moment simpelweg weggestuurd kunt worden...
❗️ HET ANTWOORD van lee:
Mis de essentie niet. Ik beperk me bewust tot slechts een paar zinnen zonder verdere uitleg, zodat de KERN niet vertroebelt.
U kunt niet verlangen naar iets wat u niet kunt bereiken. Het verlangen op zich betekent al dat 'het er is', oftewel in een lineair tijdsbeeld: 'het bestaat al in de toekomst'.
