Is het mogelijk om verlicht te raken via de instructies van een meester?
❓VRAAG:
Wat is verlichting precies? Bestaat het eigenlijk wel echt? Ik heb gehoord dat er een reeks aanwijzingen van een Meester (de Bron, God) bestaat, en dat je verlicht raakt zodra je deze opvolgt. Bovendien zou een gids slechts een spelletje 'Godje spelen' zijn. Ik ben benieuwd naar uw visie hierop.
❗️ANTWOORD lee:
We hebben het onderwerp verlichting al vele malen besproken. Het is echter de eerste keer dat ik de suggestie tegenkom dat men andermans instructies moet opvolgen om verlichting te bereiken. Op zo'n curieuze manier hebben we de zaken nog niet eerder aangepakt 😊
Dit riekt naar Dzogchen, waar de 'tradities van de Boeddha' de basis zouden vormen, maar waar gaandeweg plotseling blijkt dat de Boeddha het eigenlijk helemaal mis had en verlichting enkel bij de gratie van de Meester wordt verleend. Natuurlijk wordt dit uitsluitend verstrekt via zo'n 'meester' of hoe ze zichzelf ook noemen, door middel van de overdracht van iets dat op energie lijkt... Of wie weet wat ze precies overdragen, aangezien je daar met geen mogelijkheid een verlicht persoon zult vinden, terwijl er aan de voeten van deze 'meesters' meestal geen gebrek is aan zoekers die smachten naar een overdracht.
Verlichting is de relatie met Uzelf. En met niemand anders.
Technisch gezien verwijdert u het filter van het ego en kijkt u naar gebeurtenissen door de ogen van Uzelf (de Bron) – dit is direct bewustzijn. Dit is het hartcircuit voor de 3D-wereld, waarin het ego zich in de beginfase van vorming bevindt. Verlichting is geen beloning voor verdiensten, maar de evolutionaire afronding van de ego-vorming. Zodra dit volledig is gevormd, is de volgende ontwikkelingsfase de eenwording met de Wereld. Dit betekent dat het ego niet langer de grens met de buitenwereld vormt; de wereld wordt Eén met de Persoonlijkheid zonder de persoonlijkheid te vernietigen.
Op dat moment wordt de hartfrequentie dominant (direct bewustzijn), terwijl de geest zijn eigenlijke taak uitvoert: oriëntatie en navigatie in de fysieke wereld.
Vervolgens zet dit proces zich voort door de verruiming van de perceptie van Ik-Wij-Eén. Het is dus een staat van groei en geen dogma. Bovendien neemt het belang van de geest geleidelijk af van het niveau van 'regisseur' naar dat van een instrument, waarbij de geest zelf 'nauwkeuriger' wordt naarmate de focus op het Nu continu verbetert.
