Seçim-Dikiş Modeli, Uzay-Zamanın Sonlu Çözünürlüğünü 0.77 Planck Uzunluğu Olarak Öneriyor

IDrive Inc. CEO'su ve bağımsız araştırmacı Raghu Kulkarni, 9 Şubat 2026 tarihinde, uzay boşluğunun sonlu bilgi yoğunluğuna sahip geometrik olarak yapılandırılmış bir ortam olduğunu öne süren Seçim-Dikiş Modeli'ni (SSM) yayımladı. Kulkarni'nin Zenodo havuzunda detaylandırdığı bu teorik çerçeve, temel fizik parametreleri için kesin türetilmiş değerler sunmaktadır. Model, kuantum bilgi paketlemesinin sürekli değil, Yüzey Merkezli Kübik (FCC) bir kafes yapısı izlediğini belirterek, evrenin standart Planck uzunluğu varsayımlarından daha sıkı bir çözünürlüğe sahip olduğunu ileri sürüyor.

SSM'nin temel varsayımı, uzay-zamanın bilgi taşıma kapasitesinin, doğanın en verimli paketleme algoritması olan FCC kafesi gibi davrandığı yönündedir. Bu yapısal yoğunluğun hesaplanmasıyla model, Geometrik Vakum Sabitini türetmektedir; bu sabit, yaklaşık olarak Planck Uzunluğunun 0.77 katı olarak belirlenmiştir. Kulkarni, bu bulgunun, evrenin geleneksel Planck ölçeği anlayışından daha kesin olan temel bir çözünürlüğe sahip olduğunu gösterdiğini belirtiyor.

Teori, uzay-zamanı ayrık, kiral bir tensör ağı olarak ele alan bir Kuantum Kütleçekimi adayıdır. Bu yaklaşım, Genel Görelilik ve Kuantum Mekaniğini, keyfi sabitler veya karanlık enerji gerektirmeksizin, "sert" bir geometrik vakumun ortaya çıkan davranışları olarak modeller. SSM ayrıca, kütle arttıkça ilgili dalga boyunun vakumun "piksel boyutundan" daha küçük hale geldiğini öne süren "Geometrik Çözünürlük Limiti" kavramını tanıtarak kuantum ölçüm problemini ele almaktadır. Bu durum, nesneyi klasik bir duruma zorlar ve bu eşik "Kütle-Dekohorens Limiti" olarak adlandırılır.

Kulkarni'nin hesaplamaları, bu Kütle-Dekohorens Limiti'ni yaklaşık 28 mikrogram olarak saptamıştır. Bu değer, Roger Penrose'un Planck Kütlesi civarında (yaklaşık 21.7 mikrogram) çöküş öngören Kütleçekimsel Nesnel İndirgenme modelinin öngörüsüyle dikkat çekici bir yakınsama göstermektedir. Kulkarni, Penrose'un bu sonuca Genel Görelilik yoluyla ulaşmasına karşın, kendisinin saf kafes geometrisi aracılığıyla benzer bir sonuca ulaştığını vurgulamaktadır.

Bu teorik çalışma, kuantumdan-klasiğe geçişleri test etmeye odaklanan mevcut deneysel çabalarla uyum içindedir. Örneğin, 9-13 Şubat 2026 tarihleri arasında Bologna'da düzenlenen Kuantum Kütleçekimi ve Kozmoloji 2026 çalıştayı, bu tür geçişlerin deneysel olarak incelenmesi için bir platform sağlamaktadır. FCC kafes yapısı, metallerde yaygın olarak bulunan ve %74 Atomik Paketleme Faktörüne (APF) sahip bir yakın paketlenmiş yapıdır; bu tür geometrik yapılar, evrenin temel özelliklerinin keyfi parametreler yerine katı geometriden türetilebileceğini göstermektedir.

Raghu Kulkarni, aynı zamanda Kaliforniya merkezli bulut depolama şirketi IDrive Inc.'in CEO'sudur ve bu modelle, modern fiziğin on yıllardır eksik olduğu basitliği sunmayı ve Hubble Gerilimi gibi kozmolojik gerilimleri çözmeyi amaçlamaktadır. SSM, yirmiye yakın keyfi parametreyi tek bir katı geometriyle değiştirerek, fizikçilere kuantum etkilerin ne zaman ve nasıl klasikleştiğini anlamaları için deneysel bir yol haritası sunmaktadır.