Model Selekcji-Zszycia Proponuje Dyskretną Gęstość Informacyjną Czasoprzestrzeni

W dniu 9 lutego 2026 roku zaprezentowano Model Selekcji-Zszycia (SSM), nowe ramy teoretyczne sugerujące, że próżnia kosmiczna jest geometrycznie ustrukturyzowanym ośrodkiem o skończonej gęstości informacyjnej. Twórcą tej koncepcji jest Raghu Kulkarni, dyrektor generalny IDrive Inc. oraz niezależny badacz, który opublikował szczegółowe opisy swoich odkryć w repozytorium Zenodo. Model SSM odchodzi od dotychczasowych założeń, postulując, że upakowanie informacji kwantowej odbywa się według struktury sieci krystalicznej o sześciennej sieci centrowanej na ścianach (FCC), a nie w sposób ciągły.

Poprzez obliczenie gęstości tej struktury, model wyprowadza stałą geometryczną próżni, która wynosi w przybliżeniu 0,77 Długości Plancka. Kulkarni zaznaczył, że wszechświat posiada określoną rozdzielczość, ostrzejszą niż sugerują standardowe hipotezy dotyczące Długości Plancka, tradycyjnie definiowanej przez stałe $c$, $G$ i $\hbar$. Teoria ta wprowadza również „Geometryczny Limit Rozdzielczości” mający na celu rozwiązanie od dawna stanowiącego wyzwanie problemu pomiaru kwantowego.

Model proponuje, że w miarę wzrostu masy obiektu, związana z nim długość fali kurczy się, aż stanie się mniejsza niż „rozmiar piksela” próżni. Ten stan wymusza na obiekcie przyjęcie stanu klasycznego, co określono jako „Limit Dekoherecji Masowej”. Obliczenia Kulkarniego umiejscawiają ten limit na poziomie około 28 mikrogramów. Warto zauważyć, że ta wartość wykazuje znaczną zbieżność z przewidywaniami modelu Obiektywnej Redukcji Grawitacyjnej Rogera Penrose’a, który szacuje kolaps w pobliżu Masy Plancka na około 21,7 mikrograma. Kulkarni zwrócił uwagę, że osiągnął podobną wartość poprzez czystą geometrię sieci, podczas gdy Penrose wykorzystał do tego Ogólną Teorię Względności.

Praca teoretyczna jest kandydatem na teorię Grawitacji Kwantowej, modelującą czasoprzestrzeń jako dyskretną, chiralną sieć tensorową, z której Ogólna Teoria Względności i Mechanika Kwantowa wyłaniają się jako zachowania emergentne „sztywnej” próżni geometrycznej. Model SSM ma ambicję rozwiązywać napięcia w kosmologii, takie jak Napięcie Hubble’a, bez konieczności wprowadzania Ciemnej Energii czy arbitralnych stałych. Zgodnie z tą koncepcją, czasoprzestrzeń jest efektywnym opisem sposobu, w jaki informacja się porusza, gdy podłoże obliczeniowe jest nierównomiernie obciążone, a nie tym, z czego Wszechświat jest zbudowany.

Dyskusje na temat empirycznego testowania tych przejść kwantowo-klasycznych są planowane podczas warsztatów na temat Grawitacji Kwantowej i Kosmologii 2026, które odbędą się w Bolonii w dniach od 9 do 13 lutego 2026 roku.