Bardo Mimarisi: Bilim ve Kadim Metinler Bilinç Mekaniğini Nasıl Açıklıyor

"Uyanmamış insanın" geçiş mekaniği

❓SORU:

Yoga geleneğinde, uyanmamış bir insanın ruhu ölümden sonra Bardo'ya girdiğinde, derin bir uykudaymış gibi bilinçsiz bir duruma geçer ve ancak yeni bir hayatta uyanır. Sadece aydınlanmış olanlar uykuya dalmaz ve yeniden doğup doğmamayı seçebilirler. Ancak Michael Newton ve diğer pek çok kişiye göre ruhlar, ölümden sonra gelişim düzeylerine göre kendi benzerlerinin yanına gider ve hatta sonraki yaşamlarını planlarlar. Peki siz bu konuyu nasıl görüyorsunuz?

❗️CEVAP lee:

Bardo terimi yogadan değil, aslında tam olarak Budizm bile sayılmayan, daha ziyade bir tür Lamacılık olan Tibet Budizmi'nden gelir. Ve bu öğretinin, burada değinmeyeceğimiz kendine has özellikleri vardır.

"Uyanmamış insanın" geçiş anına gelince, mesele oldukça basittir. Geçişin kendisi bir uyanıştır. Her zaman böyledir. Ancak kişi, zihninde zebanilerin olduğu bir "ilahi yargı" gibi özel efektler bekleyerek buna o kadar hazırlıksız olabilir ki, bir adaptasyon sürecine –yani frekans ayarına– ihtiyaç duyar.

Bu ayarlama süreci, tıpkı M. Newton'un tarif ettiği gibi çok spesifik olabileceği gibi, gerçeklik ile kişinin onun hakkındaki düşünceleri arasındaki frekans farkını kapatmak amacıyla başka bir hayatta anında reenkarne olma şeklinde de gerçekleşebilir.

Buradaki mantık "doğru bir geçişin" kuralları olması değil, insanın frekansının hem yaşamda hem de yaşamın ötesinde kendi gerçekliğini belirlemesidir. Kişinin kendi bütünlüğünü koruması için frekans farkını bizzat kendisi kapatması gerekir. Aksi takdirde, daha enkarnasyon öncesinde oluşturulan tek bir niyet olarak bütünsel yaşam deneyimi kaybolacaktır. Yani bunlar kural ya da gereklilik değil, doğrudan enkarnasyonun kendi işleyiş mekanizmasıdır.