Moskwa ostrzega Erywań: Integracja z UE i członkostwo w EAUG są nie do pogodzenia

W dniu 5 lutego 2026 roku w Moskwie odbyły się istotne rozmowy dyplomatyczne między ministrem spraw zagranicznych Federacji Rosyjskiej Siergiejem Ławrowem a przewodniczącym Parlamentu Armenii Alenem Simonianem. Głównym tematem spotkania był przyszły wektor geopolityczny Armenii oraz wyzwania stojące przed jej polityką zagraniczną. Minister Ławrow wprost zadeklarował, że dążenie Erywania do integracji europejskiej, wiążące się z implementacją norm i standardów Unii Europejskiej, jest „technicznie niemożliwe” do pogodzenia z dalszym członkostwem w Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej (EAUG). Według szefa rosyjskiej dyplomacji wynika to z fundamentalnie rozbieżnych zasad operacyjnych obu struktur. Mimo tych zastrzeżeń, strona rosyjska potwierdziła, że Moskwa będzie respektować każdy suwerenny wybór dokonany przez naród armeński. Przewodniczący Simonian przedstawił stanowisko Erywania, podkreślając, że obecnie Armenia nie widzi konieczności opuszczania EAUG, wierząc w możliwość znalezienia kompromisowego rozwiązania pozwalającego na współpracę z oboma blokami.

Podczas spotkania Siergiej Ławrow zauważył, że Rosja dostrzega intencje armeńskich władz dotyczące utrzymania bliskich relacji z Moskwą, jednak wskazał na trudności wynikające z postawy partnerów europejskich. Według niego Bruksela podejmuje działania o charakterze przeciwstawnym, co komplikuje sytuację Erywania. Alen Simonian poruszył z kolei kwestię nieprzyjaznej retoryki pojawiającej się w rosyjskich mediach publicznych, co sugeruje istnienie napięć w przestrzeni informacyjnej mimo oficjalnych zapewnień o partnerstwie. Ławrow podkreślił przy tym, że Unia Europejska często stawia kraje przed radykalnym dylematem: „albo z nami, albo z nimi”, co określił mianem „nieuchronnej logiki” Brukseli w odniesieniu do państw obszaru poradzieckiego.

Warto przypomnieć, że 2 grudnia 2025 roku Armenia i Unia Europejska podpisały w Brukseli Strategiczną Agendę Partnerstwa, co uznano za kamień milowy w relacjach dwustronnych. Premier Armenii Nikol Paszynian wcześniej wielokrotnie opisywał swoją strategię jako polityczny hedging, deklarując, że kraj zamierza podążać drogą ku UE, pozostając jednocześnie w strukturach EAUG aż do momentu, gdy wybór stanie się „nieunikniony”. Paszynian zaznaczył, że ostateczny kierunek zostanie wyznaczony przez „swobodną wolę narodu armeńskiego”, zapewniając jednocześnie, że Armenia nie będzie angażować się w żadne projekty wymierzone przeciwko interesom Federacji Rosyjskiej.

Analizując wymiar ekonomiczny, minister Ławrow przytoczył konkretne dane statystyczne, które mają dowodzić korzyści z obecności Armenii w EAUG od 2015 roku. Wskazał on, że Produkt Krajowy Brutto (PKB) Armenii wzrósł w tym okresie z 10,5 miliarda dolarów w 2015 roku do poziomu 26 miliardów dolarów w 2025 roku, co stanowi wzrost o 2,5 raza. Dane analityczne wskazują, że w ciągu dekady członkostwa PKB kraju zwiększyło się o 60%, natomiast PKB na mieszkańca wzrosło o 120%, co jest rekordowym wynikiem wśród wszystkich państw członkowskich organizacji. Eksport Armenii na rynki EAUG wzrósł w tym czasie ponad 13-krotnie. Wysoką dynamikę potwierdzają również wyniki z 2025 roku – w ciągu pierwszych jedenastu miesięcy wzrost gospodarczy osiągnął 8,3%, znacząco przewyższając pierwotne prognozy budżetowe zakładające 5,1%.

Siergiej Minasjan, analityk polityczny i wicedyrektor Instytutu Kaukazu, osadza obecną presję geopolityczną w szerszym kontekście międzynarodowym. Zauważa on, że wynik trwającej w lutym 2026 roku wojny na Ukrainie będzie miał kluczowe znaczenie dla przyszłej roli Rosji na obszarze poradzieckim. Tym samym dyplomatyczne zmagania między wymogami standardów unijnych a zobowiązaniami wobec EAUG stanowią obecnie największe wyzwanie dla Erywania. Władze Armenii, balansując między dwoma ośrodkami siły, starają się jak najdłużej odroczyć podjęcie ostatecznej decyzji, która mogłaby nieodwracalnie zmienić układ sił w regionie Kaukazu Południowego.