USA i Wenezuela zacieśniają partnerstwo: Nowy rozdział w relacjach energetycznych i medycznych

W lutym 2026 roku, po odsunięciu od władzy Nicolása Maduro, co nastąpiło 3 stycznia 2026 roku, Stany Zjednoczone i Wenezuela oficjalnie otworzyły nowy rozdział we wzajemnych relacjach, koncentrując się na inwestycjach w sektor medyczny oraz wspólnych celach energetycznych. Proces ten nabrał realnych kształtów wraz z przybyciem pierwszej partii pomocy humanitarnej w dniu 13 lutego 2026 roku, co stało się sygnałem do intensyfikacji rozmów nad strategicznymi kwestiami gospodarczymi i odbudową zaufania między oboma narodami.

Tymczasowa prezydent Delcy Rodríguez, która przejęła obowiązki po zmianie władzy, oraz administracja prezydenta Donalda Trumpa sprawnie nawiązały dialog oparty na zasadach wzajemnego partnerstwa. Prezydent Rodríguez ogłosiła wcześniej plan „odblokowania” krajowych funduszy w celu zakupu nowoczesnego wyposażenia szpitalnego w USA i innych państwach. Kluczowym momentem zbliżenia dyplomatycznego było dostarczenie 13 lutego 2026 roku sześciu ton zaopatrzenia medycznego na Międzynarodowe Lotnisko im. Simóna Bolívara w La Guaira. Laura Dogu, ambasador USA w Wenezueli, która przybyła do stolicy 1 lutego 2026 roku, by wznowić działalność placówki, podkreśliła, że transport ten jest jedynie wstępem do szerokiej współpracy mającej na celu uzdrowienie wenezuelskiej służby zdrowia.

Amerykańska administracja wyraźnie zaznaczyła, że wsparcie to nie jest bezinteresowną darowizną; wenezuelskie władze zobowiązały się do pokrycia kosztów, co jest zbieżne z polityką „Ameryka przede wszystkim” i ma zachęcać prywatnych inwestorów do budowania fundamentów pod przyszłą niezależność kraju. Obok kwestii humanitarnych, to energetyka stała się centralnym punktem relacji między oboma państwami. W dniach 11–13 lutego 2026 roku z wizytą w Wenezueli przebywał amerykański minister energii Chris Wright, będąc pierwszym tak wysokim rangą przedstawicielem USA odwiedzającym ten kraj od blisko trzydziestu lat. Wright spotkał się z prezydent Rodríguez w pałacu Miraflores, gdzie potwierdzono prace nad długofalową strategią energetyczną, uznaną za główny napęd dwustronnego partnerstwa.

Aktywność ministra Wrighta była możliwa dzięki przyjęciu przez wenezuelski parlament 29 stycznia 2026 roku ustawy otwierającej rynek energii dla kapitału prywatnego, co zakończyło erę państwowego monopolu trwającą ponad dwie dekady. Nowe regulacje pozwalają prywatnym firmom na bezpośrednie zaangażowanie w poszukiwania i wydobycie surowców. W odpowiedzi na te reformy, Departament Skarbu USA wydał 10 lutego 2026 roku Licencję Generalną nr 48, która umożliwia dostarczanie technologii i usług niezbędnych do eksploatacji złóż, choć na razie nie pozwala na tworzenie nowych spółek joint venture. Dokument ten narzuca jednak twarde warunki: wszelkie umowy muszą być zgodne z prawem USA, spory mają być rozstrzygane przed amerykańskimi sądami, a z procesu wykluczone są podmioty powiązane z Rosją, Chinami, Iranem, Koreą Północną czy Kubą.

Wypowiedzi ministra Wrighta dotyczące „znaczącego zwiększenia” produkcji ropy naftowej uwypuklają strategiczny interes Waszyngtonu w odbudowie wenezuelskiego sektora wydobywczego. Według analiz, samo utrzymanie obecnej wydajności do 2040 roku wymaga nakładów rzędu 52 miliardów dolarów, podczas gdy administracja Trumpa dąży do przyciągnięcia inwestycji o łącznej wartości 100 miliardów dolarów. Misją dyplomatyczną kieruje Laura Dogu, wcześniej pełniąca funkcję ambasadora w Hondurasie i Nikaragui, która realizuje trzyetapowy plan obejmujący stabilizację kraju, jego odbudowę oraz pełną transformację demokratyczną. Ta zacieśniająca się współpraca zwiastuje głęboką zmianę w układzie sił geopolitycznych i ekonomicznych regionu, będącą efektem politycznego przełomu w Caracas ze stycznia 2026 roku.