Ministrowie finansów G7 potwierdzili gotowość do uruchomienia strategicznych rezerw ropy w obliczu eskalacji na Bliskim Wschodzie

W dniu 9 marca 2026 roku ministrowie finansów państw należących do grupy G7 przeprowadzili nadzwyczajną wideokonferencję, zwołaną z inicjatywy Francji, która obecnie sprawuje przewodnictwo w tym gremium. Głównym celem spotkania było omówienie destabilizującego wpływu, jaki trwająca konfrontacja militarna między Stanami Zjednoczonymi, Izraelem a Iranem wywiera na globalne rynki surowców energetycznych. Kluczowym rezultatem rozmów stało się oficjalne potwierdzenie gotowości do podjęcia skoordynowanych działań mających na celu stabilizację podaży, co obejmuje potencjalne uwolnienie strategicznych rezerw ropy naftowej. Choć ministrowie zadeklarowali pełną gotowość do interwencji, ostateczna decyzja o fizycznym rozpoczęciu tego procesu nie została jeszcze formalnie podjęta.

To pilne posiedzenie było bezpośrednią odpowiedzią na gwałtowny wzrost cen energii, napędzany przez narastające napięcia geopolityczne oraz poważne zakłócenia w kluczowych arteriach transportowych Bliskiego Wschodu. Cena ropy typu Brent w szczytowym momencie zbliżyła się do poziomu 120 dolarów za baryłkę, podczas gdy kontrakty terminowe na WTI były wyceniane powyżej 95 dolarów. Ten skok cenowy oznaczał pierwsze przekroczenie bariery 100 dolarów za baryłkę od lipca 2022 roku. Szczególnie zauważalna była dynamika wzrostu ropy WTI, która w tygodniu poprzedzającym spotkanie G7 zyskała na wartości aż 35,6%. Po wydaniu oficjalnego oświadczenia przez grupę G7, ceny Brent ustabilizowały się w okolicach 100 dolarów, natomiast notowania WTI zamknęły się na poziomie 98,10 dolara w połowie dnia 9 marca.

Kryzys geopolityczny, który wybuchł 28 lutego 2026 roku po likwidacji ajatollaha Alego Chameneiego i późniejszych irańskich uderzeniach odwetowych, doprowadził do drastycznego ograniczenia ruchu tankowców w cieśninie Ormuz. Ten strategiczny przesmyk jest krytycznym punktem na mapie świata, przez który przechodzi około 25% całego morskiego handlu ropą naftową. Według danych dostarczonych przez Kpler, w 2025 roku przez cieśninę przepływało codziennie ponad 13 milionów baryłek surowca, co stanowiło blisko 31% wszystkich morskich transportów ropy. Zablokowanie tej trasy tworzy efekt „wąskiego gardła” dla dostaw z Arabii Saudyjskiej, Iraku, Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz Kuwejtu, paraliżując główne kanały dystrybucji surowca na rynki światowe.

Francuski minister finansów Roland Lescure, który przewodniczył obradom, podkreślił, że grupa „nie doszła jeszcze do etapu” pełnego porozumienia w sprawie natychmiastowego uwolnienia zapasów, ale jednocześnie potwierdził determinację do podjęcia „wszelkich niezbędnych kroków”. Rezerwy strategiczne państw członkowskich Międzynarodowej Agencji Energetycznej (IEA) wynoszą obecnie ponad 1,2 miliarda baryłek. Dyrektor wykonawczy IEA, Fatih Birol, uczestniczący w spotkaniu, już wcześniej wzywał do przeprowadzenia skoordynowanej akcji uwolnienia surowca. Stany Zjednoczone, dysponujące największymi rezerwami na świecie przechowywanymi w Teksasie i Luizjanie, posiadały na początku 2026 roku około 360 milionów baryłek. Jest to poziom historycznie niski, co wiąże się z wcześniejszymi interwencjami po incydentach na Morzu Południowochińskim w 2024 roku. Warto zauważyć, że choć fizyczna dostawa ropy z rezerw zajmuje od dwóch do czterech tygodni, samo ogłoszenie takiej decyzji często wywołuje natychmiastowy efekt hamujący wzrost cen na rynkach kontraktów terminowych.

W obliczu tych wydarzeń Iran mianował ajatollaha Modżtabę Chameneiego swoim nowym najwyższym przywódcą, co jest sygnałem braku woli do szybkich ustępstw w tym długotrwałym konflikcie. Jednocześnie prezydent USA Donald Trump stwierdził wcześniej, że wzrost cen surowców stanowi „bardzo niską cenę za” zapewnienie globalnego „bezpieczeństwa i pokoju”. W ten sposób grupa G7 zademonstrowała skoordynowaną, choć ostrożną odpowiedź ekonomiczną na poważny wstrząs geopolityczny. Działania te mają na celu przede wszystkim złagodzenie presji inflacyjnej wywołanej przez nagłe i głębokie zakłócenia w globalnych łańcuchach dostaw energii.