To, co wydarzyło się w siódmym starciu pomiędzy Montrealem a Tampą, wymyka się logice klasycznego hokeja. Wyobraźmy sobie sytuację: drużyna oddaje zaledwie dziewięć strzałów na bramkę w ciągu 60 minut, całą drugą tercję kończy bez ani jednego uderzenia, a mimo to świętuje zwycięstwo i awans do kolejnej rundy. To nie jest zwykły łut szczęścia – to triumf maksymalnie cynicznej skuteczności.
Zawodnicy „Lightning” dominowali pod względem fizycznym i pozycyjnym, oddając trzykrotnie więcej strzałów od rywali. Jednak systemowy błąd Jona Coopera polegał na zbyt akademickim podejściu do gry. Mając miażdżącą przewagę, Tampa starała się rozegrać krążek „do pewniaka”, podczas gdy hokeiści „Canadiens” zablokowali 24 strzały, zmieniając pole bramkowe w niezdobytą twierdzę.
Głównym bohaterem wieczoru został Jakub Dobeš. Czeski bramkarz-debiutant wykazał się opanowaniem, które zazwyczaj cechuje weteranów z trzema mistrzowskimi pierścieniami. Jego postawa pozwoliła Montrealowi cierpliwie czekać na te nieliczne okazje, które się nadarzyły. Nick Suzuki i Alex Newhook wykorzystali praktycznie wszystko, co wypracował zespół, karząc ekipę z Tampy za chwilę dekoncentracji w defensywie.
Zwycięstwo Montrealu 2:1 to wyraźny sygnał dla całej ligi. W dobie zaawansowanych statystyk i wskaźników goli oczekiwanych (xG), „Habs” udowodnili, że kontrola jakości strzałów jest ważniejsza niż ich liczba. W dłuższej perspektywie może to skłonić trenerów do rewizji taktyki „posyłania wszystkiego na bramkę” na rzecz ściślejszego krycia liderów w kluczowych momentach.
Czy Montreal zdoła utrzymać ten anomalny poziom skuteczności w serii przeciwko Buffalo? Jeśli Dobeš nadal będzie bronił na poziomie godnym zdobywcy Vezina Trophy, tej wiosny czeka nas jeszcze niejedna sensacja.
