Utrzymująca się styczniowa fala mrozów obciąża globalną infrastrukturę i stwarza poważne zagrożenia

Od 28 stycznia 2026 roku rozległe obszary na kilku kontynentach zmagają się z przedłużającym się okresem ekstremalnych warunków zimowych, będących następstwem potężnych układów burzowych przetaczających się przez półkulę północną. To zjawisko atmosferyczne o szerokim zasięgu poddaje ciężkiej próbie kluczową infrastrukturę oraz generuje istotne wyzwania dla zdrowia publicznego w tak zróżnicowanych geograficznie regionach, jak Europa Środkowa, południowe stany USA oraz Azja Południowa. Gwałtowność tych zjawisk obnaża systemowe słabości w planowaniu infrastrukturalnym, które dotychczas opierało się głównie na historycznych wzorcach klimatycznych.

W Niemczech sytuacja pozostaje krytyczna, a mieszkańcy mierzą się z nieustannymi opadami śniegu, groźbą marznącego deszczu oraz porywistym wiatrem, co szczególnie dotyka rejony centralne i górzyste. Od 27 stycznia służby porządkowe wydają wyraźne ostrzeżenia przed podróżami, które nie są absolutnie konieczne, ze względu na powszechne oblodzenia paraliżujące transport drogowy i kolejowy. Obecne utrudnienia przywołują wspomnienia ataku zimy spowodowanego przez sztorm Elli z 9 stycznia 2026 roku, choć obecny incydent charakteryzuje się wyjątkowo trwałą pokrywą lodową. Skalę problemu obrazują dane z 26 stycznia 2026 roku, kiedy to na lotnisku we Frankfurcie odwołano 79 z 1035 zaplanowanych lotów, a berliński przewoźnik BVG wstrzymał kursowanie wszystkich tramwajów z powodu zamarzniętych sieci trakcyjnych.

Po drugiej stronie Atlantyku skutki burzy zimowej Fern wciąż dają się we znaki w południowej części Stanów Zjednoczonych, gdzie 28 stycznia nadal odnotowuje się niebezpiecznie niskie temperatury nocne, między innymi w okolicach Shreveport w Luizjanie. National Weather Service już wcześniej ostrzegał, że ten rozległy system pogodowy, który rozpoczął swoją wędrówkę 22 stycznia 2026 roku, przyniesie marznący deszcz i deszcz ze śniegiem na obszary Southern Plains oraz doliny dolnego Missisipi. W odpowiedzi na te warunki, schroniska w dotkniętych regionach działają całodobowo, zapewniając bezpieczne schronienie osobom narażonym na temperatury spadające poniżej 42 stopni Fahrenheita. W Teksasie gubernator Greg Abbott już 22 stycznia 2026 roku polecił aktywację zasobów stanowych, angażując personel Departamentu Transportu Teksasu oraz Gwardię Narodową do walki ze skutkami zimy na drogach.

Długotrwała fala mrozów na południu USA została skorelowana z licznymi ofiarami śmiertelnymi. Policja w Fort Worth prowadzi dochodzenie w sprawie zgonu z 27 stycznia, który prawdopodobnie ma związek z wychłodzeniem organizmu, natomiast w parafii Caddo potwierdzono co najmniej dwie ofiary śmiertelne hipotermii około 25 stycznia. Incydenty te wpisują się w szerszy, tragiczny bilans burzy Fern, która do 26 stycznia przyczyniła się do śmierci co najmniej 30 osób w 11 stanach. Dodatkowo ponad milion odbiorców straciło dostęp do energii elektrycznej, głównie w wyniku oblodzenia, które powodowało łamanie się słupów energetycznych i drzew.

Globalny kryzys pogodowy dotknął również Pakistan, który zmaga się z wyjątkowo trudną aurą wywołaną przez silny układ zachodni, przynoszący ulewne deszcze i obfite opady śniegu w północnych oraz górzystych strefach kraju. 27 stycznia temperatury spadły tam do poziomu blisko -7°C, co wymusiło podjęcie skoordynowanych operacji ratunkowych z udziałem wojska i cywilów w celu odblokowania dróg i minimalizacji ryzyka lawinowego. Sher Muhammad, ekspert ds. kriosfery z Międzynarodowego Centrum Zintegrowanego Rozwoju Gór (ICIMOD), ostrzegł, że tak intensywne opady śniegu w późnej fazie sezonu destabilizują pokrywę śnieżną, co drastycznie zwiększa ryzyko lawin i osuwisk w momencie nadejścia ocieplenia. Ta niestabilność jest dowodem na szersze rozchwianie klimatu, mimo że Pakistan Meteorological Department odnotował, iż do 27 stycznia 2026 roku ogólny poziom opadów śniegu w sezonie pozostawał poniżej średniej.