Srebrny medal pierwszych nowożytnych Igrzysk Olimpijskich z 1896 roku sprzedany za kwotę znacznie przewyższającą wycenę

Unikatowe trofeum w postaci srebrnego medalu, wręczonego podczas inauguracyjnych nowożytnych Igrzysk Olimpijskich w 1896 roku w Atenach, zostało sprzedane na aukcji za sumę, która ponad trzykrotnie przekroczyła pierwotne szacunki. Dom aukcyjny Bruun Rasmussen Arts Auctioneers zorganizował licytację online, która wzbudziła nadzwyczajne zainteresowanie wśród kolekcjonerów z całego świata. Ostateczna cena obiektu osiągnęła poziom 181 323 dolarów amerykańskich, co stanowi dobitne potwierdzenie ogromnej wartości historycznej artefaktów związanych z odrodzeniem ruchu olimpijskiego, zainicjowanym przez barona Pierre'a de Coubertina w 1894 roku.

Ten niezwykle rzadki przedmiot, który eksperci z domu aukcyjnego określili mianem „jednorożca” w świecie numizmatyki, przyciągnął uwagę licytujących, którzy złożyli łącznie 42 oferty. Warto podkreślić, że podczas I Igrzysk Olimpijskich, odbywających się w dniach od 6 do 15 kwietnia 1896 roku, zwycięzcy poszczególnych dyscyplin otrzymywali właśnie srebrne medale, którym towarzyszyła gałązka oliwna oraz pamiątkowy dyplom. Powszechnie znana dziś tradycja przyznawania złotych krążków za zajęcie pierwszego miejsca została wprowadzona znacznie później, bo dopiero przy okazji Igrzysk w Saint Louis w 1904 roku. Pierwotna wycena licytowanego obiektu oscylowała w granicach od 200 000 do 300 000 koron duńskich (około 31 480–47 220 USD), jednak finalna cena, uwzględniająca wszystkie opłaty, zamknęła się w kwocie 1 152 000 koron duńskich.

Strona artystyczna medalu jest dziełem wybitnego francuskiego medaliera, Jules'a-Clémenta Chaplaina. Na awersie odznaczenia widnieje wizerunek Zeusa trzymającego w dłoni kulę ziemską, na której spoczywa bogini zwycięstwa Nike z gałązką oliwną. Rewers został ozdobiony precyzyjnym wyobrażeniem Akropolu oraz Partenonu, opatrzonym greckim napisem oznaczającym „Międzynarodowe Igrzyska Olimpijskie – Ateny 1896”. Medal ten, o średnicy 48 mm, został wybity w prestiżowej Mennicy Paryskiej, co dodatkowo podkreśla jego kunsztowne wykonanie i autentyczność.

Choć ranga trofeum nie ulega wątpliwości, tożsamość sportowca, któremu pierwotnie je wręczono, pozostaje w sferze domysłów. Eksperci z Bruun Rasmussen wskazują na potencjalny związek medalu z postacią duńskiego gimnastyka Viggo Jensena. Według dostępnych przekazów, Jensen przeszedł do historii jako pierwszy duński mistrz olimpijski w podnoszeniu ciężarów, triumfując w konkurencji oburącz. Należy jednak zaznaczyć, że nie przedstawiono dotąd jednoznacznych dowodów dokumentalnych potwierdzających tę proweniencję. Pierwsze nowożytne Igrzyska zgromadziły 241 zawodników płci męskiej z 14 państw, którzy rywalizowali w dziewięciu dyscyplinach sportowych:

• podnoszeniu ciężarów oraz lekkoatletyce,
• pływaniu, gimnastyce i kolarstwie,
• zapasach, szermierce, strzelectwie oraz tenisie.

Proces przygotowań do tych historycznych zawodów nie był wolny od problemów, a komitet organizacyjny musiał zmierzyć się z poważnymi trudnościami finansowymi, gdy realne koszty znacząco przerosły założony budżet. Przełomem okazało się osobiste zaangażowanie księcia Konstantyna w kierowanie pracami komitetu, co utorowało drogę do pozyskania niezbędnych funduszy. Kluczową rolę odegrała tu hojna darowizna przekazana przez Georgiosa Averoffa, która umożliwiła przeprowadzenie kompleksowej renowacji stadionu Panathenaic, będącego centralnym punktem zmagań olimpijczyków u schyłku XIX wieku.