Nieuw-Zeeland wijst deelname aan Trumps 'Vredesraad' officieel af

De regering van Nieuw-Zeeland heeft officieel het voorstel afgewezen om zich aan te sluiten bij het nieuwe initiatief van de Amerikaanse president Donald Trump, dat de naam 'Vredesraad' draagt. Minister van Buitenlandse Zaken Winston Peters bevestigde op vrijdag 30 januari 2026 dat Wellington in de huidige vorm geen deel zal uitmaken van deze raad, hoewel de regering de verdere ontwikkelingen nauwgezet zal blijven volgen. Dit besluit is het resultaat van een gezamenlijke afweging door premier Christopher Luxon en vicepremier David Seymour.

Peters benadrukte dat Nieuw-Zeeland, als een van de medeoprichters en historische voorvechters van de Verenigde Naties (VN), grote waarde hecht aan de bestaande internationale rechtsorde. Hij stelde dat de activiteiten van een dergelijke Vredesraad volledig complementair moeten zijn aan het Handvest van de VN en de autoriteit van de organisatie niet mogen ondermijnen. Daarnaast speelde een regionale factor een doorslaggevende rol: aangezien de raad zich focust op de Gazastrook en daar al diverse regionale spelers actief zijn, ziet Nieuw-Zeeland geen ruimte voor een betekenisvolle aanvullende bijdrage.

Het nieuwe orgaan werd door Donald Trump op 22 januari 2026 gepresenteerd tijdens het World Economic Forum in Davos als een alternatief platform voor conflictbeheersing. Aanvankelijk werd de raad gepositioneerd als een instrument voor het Amerikaanse plan in de Gazastrook, een mandaat dat in november 2025 door de VN-Veiligheidsraad was bekrachtigd via Resolutie 2803. Echter, uit vertrouwelijke documenten die door de pers zijn ingezien, bleek dat de uiteindelijke statuten van de organisatie geen enkele verwijzing naar Gaza meer bevatten, wat duidt op veel bredere en meer globale ambities.

Critici uiten felle bezwaren en vermoeden dat de raad is opgezet als een concurrerende machtsstructuur die de rol van de Verenigde Naties moet marginaliseren. Deze argwaan wordt gevoed door bepalingen in het oprichtingsdocument, zoals het voorgestelde levenslange voorzitterschap voor Trump inclusief een absoluut vetorecht. Bovendien is er sprake van een controversiële financiële eis: lidstaten zouden na drie jaar een bijdrage van 1 miljard dollar moeten storten om hun lidmaatschap te kunnen continueren. De strategische leiding van de raad ligt bij een uitvoerend comité onder leiding van Trump, waarin ook Marco Rubio, Jared Kushner en sir Tony Blair zitting hebben.

Hoewel regionale mogendheden zoals Turkije, Egypte, Saoedi-Arabië, Qatar en Indonesië inmiddels tot het bestuur zijn toegetreden, reageren de traditionele westerse bondgenoten van de VS met grote terughoudendheid. Binnen de Europese Unie hebben tot nu toe enkel Hongarije en Bulgarije de uitnodiging geaccepteerd, wat de interne verdeeldheid binnen het blok onderstreept. Andere landen, waaronder Frankrijk, Noorwegen en Kroatië, hebben zich aangesloten bij het standpunt van Nieuw-Zeeland door de uitnodiging ofwel direct af te wijzen ofwel hun ernstige bedenkingen publiekelijk kenbaar te maken.

De opstelling van Wellington past in een bredere internationale trend waarbij westerse democratieën hun steun aan de bestaande multilaterale instituten herbevestigen. Zo verklaarde de Duitse regering eerder al op diplomatieke wijze dat de wereld met de Verenigde Naties reeds over een legitieme en functionerende vredesraad beschikt. Met dit besluit kiest Nieuw-Zeeland resoluut voor de gevestigde internationale diplomatie en weigert het mee te gaan in een initiatief dat de fundamenten van de mondiale samenwerking zou kunnen veranderen.