"Bay Hiç Kimse Putin'e Karşı": Rusya'daki Okulların Askerileşmesini Konu Alan Belgesel Kuzey Amerika'da Vizyona Girdi

21 Ocak 2026 tarihinde, Rusya Federasyonu'ndaki eğitim kurumlarının hızla askerileşmesini çarpıcı bir dille ele alan "Bay Hiç Kimse Putin'e Karşı" (Mr. Nobody vs. Putin) adlı belgesel Kuzey Amerika'da izleyiciyle buluştu. Yönetmenliğini David Borenstein ve yardımcı yönetmenliğini Pavel Talankin'in üstlendiği bu önemli yapım, daha önce 2025 Sundance Film Festivali'nde Dünya Sineması Belgesel bölümünde Jüri Özel Ödülü'ne layık görülmüştü. Filmin Kuzey Amerika dağıtım haklarını satın alan Kino Lorber şirketi, yapımın seçkin sinemalarda gösterileceğini ve 22 Ocak'tan itibaren Kino Film Collection dijital platformunda yayınlanacağını duyurdu.

Danimarkalı Made in Copenhagen ve Çekyalı Pink Productions şirketlerinin ortak yapımı olan belgesel, 2026 Akademi Ödülleri'nde (Oscar) "En İyi Belgesel Film" kategorisinde kısa listeye girmeyi başararak uluslararası arenadaki başarısını tescilledi. Film, Haziran 2024'te Rusya'dan ayrılmak zorunda kalan eski bir öğretmen olan yardımcı yönetmen Pavel Talankin'in çalışmalarına odaklanıyor. Talankin, Rusya'nın Şubat 2022'de Ukrayna'yı tam kapsamlı işgalinin ardından Çelyabinsk bölgesindeki Karabash 1 numaralı okulda yürütülen devlet ideolojisi ve beyin yıkama süreçlerini gizlice kayıt altına aldı.

Okulda organizatör öğretmen ve videograf olarak görev yapan Talankin, eğitim kurumunun özgür bir ifade alanından, devlet ideolojisinin ve militarizmin empoze edildiği bir merkeze dönüşümünü adım adım belgeledi. İki yıl boyunca süren bu riskli süreçte Talankin, zekice bir yöntem izledi: Rusya Federasyonu Eğitim Bakanlığı'na sunulacak resmi raporlar için düşük kaliteli kopyalar gönderirken, yüksek çözünürlüklü görüntü ve ses kayıtlarını film projesi için ayrı bir sabit diskte sakladı. Talankin'in ifadelerine göre, çekilen materyallerin yaklaşık %90'ı aslında resmi etkinlikler için hazırlanmış görüntülerden oluşuyordu.

Talankin ile internet üzerinden tanışan David Borenstein, projenin senaryo yazımı, kurgusu ve post-prodüksiyon aşamalarını yönetti. Yapımcı Helle Faber ile ortak yapımcılar Radovan Sibrt ve Alzbeta Karaskova'nın destek verdiği proje, Nordisk Film & TV Fond'un katkılarıyla hayata geçirildi. Kino Lorber Dağıtım Müdürü Lisa Schwartz, dezenformasyon çağında bu filmin kritik bir öneme sahip olduğunu belirterek, Talankin'in "gerçekten korkutucu bir rakip" karşısındaki cesaretini övdü. Sundance jürisi ise filmi, Rus okullarındaki propagandanın sinsi kökenlerini belgeleme konusundaki cesur tavrı ve dezenformasyonun manipülasyon için ne kadar kolay kullanılabileceğini göstermesi nedeniyle ödüllendirdi.

Uluslararası alanda büyük takdir toplamasına rağmen, The A.V. Club gibi bazı eleştiri platformları, filmin yalnızca tek bir okula odaklanmasının kapsamı daralttığına dair görüşler paylaştı. Çekimler başladığında 33-34 yaşlarında olan Talankin ise, bu çalışmayı kendi ülkesine ve insanlarına duyduğu "bir sevgi filmi" olarak nitelendirerek bir gün Karabash'a geri dönme umudunu dile getirdi. Porto Riko ve Guam gibi bölgeleri de kapsayan ABD vizyonu, artan baskılar altındaki Rus halkının yaşamına tanıklık eden bu yapıma yönelik küresel ilginin bir göstergesi olarak değerlendiriliyor.

Belgeselin başarısı, sadece bir eğitim sisteminin dönüşümünü değil, aynı zamanda bireysel direnişin gücünü de gözler önüne seriyor. Pavel Talankin'in kişisel hikayesi üzerinden anlatılan bu süreç, modern Rusya'daki toplumsal değişimin ve devlet kontrolünün eğitim üzerindeki etkilerini derinlemesine analiz ediyor. İzleyiciler, bir öğretmenin gözünden, sınıfların nasıl birer ideolojik cepheye dönüştüğünü ve bu durumun gelecek nesiller üzerindeki potansiyel etkilerini gözlemleme fırsatı buluyor.