Seçilmiş Yalnızlığın Stres Azaltma ve Özerklik Üzerindeki Doğrulanmış Etkileri

Psikoloji alanındaki yeni araştırmalar, sosyalleşme yerine bilinçli olarak tercih edilen yalnızlığın, bireylerin günlük stres seviyelerini önemli ölçüde düşürdüğünü ve kişisel özerklik algılarını güçlendirdiğini kanıtlamaktadır. Bu bulgular, sürekli bağlantı halinde olunan modern yaşamın getirdiği baskılara karşı bir denge mekanizması sunmaktadır. Yapılan bir çalışma, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki yetişkinleri izleyerek, kasıtlı olarak tek başına geçirilen zamanın, yani 'seçilmiş yalnızlığın', hem günlük stresin azalmasıyla hem de bireyin kendi kaderini tayin etme duygusunun artmasıyla doğrudan ilişkili olduğunu ortaya koymuştur.

Bu faydaların temel koşulu, bu zaman diliminin dış etkenlerle zorlanmadan, tamamen kişinin kendi iradesiyle seçilmiş olmasıdır; aksine, zorunlu izolasyonun olumsuz sonuçlar doğurduğu bilinmektedir. Araştırmacılar, bu öz yönelimli geri çekilmenin, aşırı bağlantılı bir dünyada hayati bir duygusal dengeleyici görevi gördüğünü vurgulamaktadır. Örneğin, Reading Üniversitesi'nden Profesör Netta Weinstein liderliğindeki bir çalışma, yalnızlığın faydalarının, bu durumun kişisel seçimle motive edilmesi durumunda azaldığını veya ortadan kalktığını belirtmiştir. Bu durum, yalnızlığın bir araç olarak kullanıldığında, bireyin kendini özgür hissetmesine ve kendisi olmasına olanak tanıdığını göstermektedir.

Uzmanlar, seçilmiş yalnızlığın sinir sistemi için kendini düzenleme açısından onarıcı etkileri olduğunu kabul etmekle birlikte, uzun vadeli iyilik hali için insan etkileşiminin vazgeçilmez olduğunu teyit etmektedirler. Uzun süreli ve zorunlu yalnızlığın ise depresyon, anksiyete ve bağışıklık sistemi zayıflaması gibi fiziksel ve zihinsel sağlık sorunlarına yol açabileceği yönünde literatür bilgileri mevcuttur. Öte yandan, bilinçli olarak seçilen yalnızlık, bireyin kendi deneyimleri üzerine düşünmesine ve önceliklerini belirlemesine olanak tanıyarak genel sağlık ve yaşam memnuniyetini artırabilir.

Psikiyatrist Prof. Dr. Nevzat Tarhan gibi uzmanlar, biyolojik olarak ilişkisel varlıklar olduğumuza dikkat çekerek, itilmiş yalnızlık ile seçilmiş yalnızlığı ayırmaktadır. Tarhan'a göre seçilmiş yalnızlık, özellikle CEO'lar ve liderler gibi kişiler için bir iç keşif yolculuğunun başlangıcıdır ve amaca yönelik bir yöntem olarak kullanılabilir. Nihayetinde, kendi başına kalmanın keyfini çıkarma yeteneğini ustaca kullanmak, günümüzün sürekli talepkâr ortamında temel bir duygusal hayatta kalma becerisi olarak tanınmaktadır. Bu beceri, bireyler yeniden sosyalleşmeyi tercih ettiklerinde daha zengin ve bilinçli etkileşimler kurmalarının önünü açmaktadır.