Rozwój projektu „Wyspy Kuwejtu”: Failaka jako centrum dziedzictwa i ekoturystyki w ramach Wizji 2035

Kuwejt intensyfikuje działania na rzecz dywersyfikacji swojej gospodarki, co stanowi fundament strategii „Nowa Wizja Kuwejtu 2035”. Kluczowym filarem tej transformacji jest ambitny Projekt Wysp Kuwejtu, zakładający przekształcenie pięciu nadbrzeżnych wysp – Bubiyan, Failaka, Warba, Miskan oraz Auha – w nowoczesne strefy wolnego handlu i atrakcyjne ośrodki turystyczne. Całkowity budżet inwestycyjny przewidziany na dwudziestoletni okres realizacji wynosi około 160 miliardów dolarów amerykańskich. Szacuje się, że po zakończeniu prac projekt wygeneruje blisko 200 000 nowych miejsc pracy oraz zapewni roczne wpływy do budżetu państwa na poziomie około 40 miliardów dolarów.

W ramach tego szeroko zakrojonego planu szczególne miejsce zajmuje wyspa Failaka, która ma stać się wzorcowym ośrodkiem dziedzictwa kulturowego i ekoturystyki. Takie podejście wpisuje się w dążenie kraju do zrównoważonego rozwoju, stawiając na turystykę o niskim natężeniu ruchu oraz rygorystyczną ochronę środowiska naturalnego. Priorytetem jest zabezpieczenie stanowisk archeologicznych, których historia sięga ponad czterech tysiącleci. W celu zapewnienia najwyższych standardów ochrony, we wrześniu 2024 roku Urząd ds. Środowiska (EPA) przeprowadził na wyspie szereg kampanii mających na celu egzekwowanie obowiązujących przepisów proekologicznych.

Kluczową rolę w procesie ochrony krajobrazu kulturowego Failaki odgrywa Narodowa Rada ds. Kultury, Sztuki i Literatury (NCCAL). Instytucja ta kładzie duży nacisk na wybitną, uniwersalną wartość tamtejszych obiektów archeologicznych, w tym wzgórz Saad i Saed. W sierpniu 2024 roku NCCAL podpisała protokół ustaleń z organizacją World Monuments Fund (WMF), co stanowi istotny krok w stronę wpisania wyspy na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Współpraca ta ma na celu nie tylko konserwację zabytków, ale także ich odpowiednią ekspozycję na arenie międzynarodowej.

Głębia historyczna wyspy Failaka jest imponująca, gdyż przez wieki stanowiła ona punkt styku wpływów mezopotamskich, perskich, greckich oraz islamskich. Znaleziska archeologiczne potwierdzają obecność cywilizacji Dilmun oraz ślady z okresu hellenistycznego, w tym pozostałości twierdzy Seleucydów. Prace badawcze prowadzone od 2011 roku, w tym misja kuwejcko-francuska, dostarczyły dowodów na istnienie wczesnych wspólnot chrześcijańskich oraz osadnictwa z wczesnego okresu islamskiego, czego przykładem jest klasztor Al-Qusur. Wizja rozwoju wyspy zakłada stworzenie „żywego muzeum” i wypromowanie jej jako „Śródziemnomorza Zatoki”, co wiąże się z organizacją profesjonalnych wycieczek kulturowych.

Całościowy projekt wysp, obejmujący również powołanie zintegrowanej strefy wolnocłowej w celu eliminacji barier biurokratycznych i przyciągnięcia talentów, jest częścią globalnej strategii gospodarczej Kuwejtu. Podczas gdy inne inicjatywy, takie jak „Jedwabne Miasto” na wyspie Bubiyan, koncentrują się głównie na handlu i infrastrukturze, Failaka stanowi unikalny model równowagi między ambicjami ekonomicznymi a koniecznością ochrony 4000 lat historii. Sukces tego przedsięwzięcia będzie zależał od zdolności Kuwejtu do harmonijnego połączenia gigantycznych inwestycji finansowych z zachowaniem tożsamości kulturowej i przyrodniczej tego wyjątkowego miejsca.