Kanada i Francja otwierają konsulaty w Nuuk: Dyplomatyczna odpowiedź na wpływy USA w Grenlandii

W piątek, 6 lutego 2026 roku, stolica Grenlandii, Nuuk, stała się miejscem o historycznym znaczeniu dla dyplomacji arktycznej. Tego dnia oficjalnie zainaugurowano działalność nowych placówek konsularnych Kanady oraz Francji. Ten strategiczny krok jest powszechnie postrzegany przez analityków jako bezpośrednia odpowiedź na rosnące ambicje Stanów Zjednoczonych, które dążą do systematycznego wzmacniania swoich wpływów na tej kluczowej pod względem geopolitycznym wyspie.

Uroczystość otwarcia kanadyjskiego konsulatu odbyła się z udziałem wysokiej rangi urzędników państwowych, w tym minister spraw zagranicznych Kanady Anity Anand oraz gubernator generalnej Mary Simon. Plany utworzenia tej misji zostały po raz pierwszy publicznie przedstawione na początku 2024 roku w ramach szerokiej rewizji kanadyjskiej polityki zagranicznej w regionie Arktyki. Choć otwarcie planowano pierwotnie na 2025 rok, wyjątkowo trudne warunki atmosferyczne wymusiły zmianę harmonogramu i przesunięcie ceremonii.

Przedstawiciele rządu w Ottawie podczas uroczystości mocno zaakcentowali swoje poparcie dla dążeń Grenlandii do samostanowienia. Zadeklarowali oni pełne wsparcie dla mieszkańców wyspy w procesie suwerennego decydowania o ich własnej przyszłości. Kanada zamierza skupić się na zacieśnianiu współpracy w kluczowych obszarach, takich jak obronność, bezpieczeństwo regionalne, stabilność ekonomiczna oraz wspólna walka ze skutkami zmian klimatycznych. Przybycie kanadyjskiej delegacji na pokładzie nowoczesnej jednostki Straży Przybrzeżnej było czytelnym symbolem zwiększonej obecności tego kraju na dalekiej północy.

Równolegle swoje działania dyplomatyczne zintensyfikowała Francja, mianując Jean-Noëla Poiriera na stanowisko pierwszego Konsula Generalnego w Grenlandii. Dzięki temu posunięciu Francja stała się pierwszym państwem członkowskim Unii Europejskiej, które zdecydowało się na utworzenie placówki o tak wysokiej randze w Nuuk. Decyzja ta została ogłoszona przez prezydenta Emmanuela Macrona jeszcze w czerwcu 2025 roku, co podkreśla długofalowe zaangażowanie Paryża w sprawy północnego Atlantyku.

Mimo że Jean-Noël Poirier oficjalnie rozpoczął już pełnienie swojej funkcji, fizyczna siedziba konsulatu nie została jeszcze w pełni ukończona pod względem technicznym. Do głównych zadań nowego konsula należeć będzie opieka nad społecznością francuską, wspieranie inicjatyw kulturalnych i naukowych oraz budowanie trwałych mostów politycznych z lokalną administracją Grenlandii. Jednocześnie rząd w Paryżu przy każdej okazji potwierdza swoje pełne poszanowanie dla integralności terytorialnej Królestwa Danii.

Wzmożona aktywność dyplomatyczna sojuszników odbywa się w cieniu napięć wywołanych wcześniejszymi deklaracjami Donalda Trumpa. Były prezydent Stanów Zjednoczonych wielokrotnie podnosił kwestię konieczności objęcia wyspy amerykańską kontrolą, argumentując to nadrzędnymi potrzebami bezpieczeństwa narodowego. Po swoim zwycięstwie w wyborach w 2024 roku, Trump groził europejskim partnerom wprowadzeniem ceł na poziomie od 10% do 25%, co wywołało falę niepokoju w relacjach transatlantyckich i zmusiło kraje europejskie do rewizji swoich strategii.

Niedawne spotkanie Donalda Trumpa z Sekretarzem Generalnym NATO Markiem Rutte, do którego doszło podczas forum w Davos, przyniosło jednak pewne uspokojenie nastrojów. Amerykański polityk wyraźnie złagodził ton swoich wypowiedzi, informując o wypracowaniu pewnego rodzaju „porozumienia ramowego”. Zapewnił również, że obecnie wyklucza użycie siły w kontekście Grenlandii, choć szczegółowe zapisy i warunki tych ustaleń nie zostały jeszcze w pełni podane do publicznej wiadomości.

Zanim Kanada i Francja otworzyły swoje biura, jedynymi państwami posiadającymi oficjalne przedstawicielstwa konsularne w Nuuk były Islandia oraz Stany Zjednoczone. Amerykanie powrócili na wyspę w 2020 roku, po tym jak ich placówka została zamknięta w 1953 roku w zupełnie innej rzeczywistości politycznej. Obecna konsolidacja obecności dyplomatycznej państw należących do NATO jest interpretowana jako wspólny front na rzecz utrzymania obecnego statusu quo wyspy oraz wsparcia jej szerokiej autonomii.

Dania, która na mocy Aktu o samorządzie z 2009 roku pozostaje odpowiedzialna za kluczowe sprawy zagraniczne i obronność Grenlandii, niezmiennie stoi na straży nienaruszalności granic wyspy. Rozszerzenie korpusu dyplomatycznego w Nuuk o przedstawicieli Ottawy i Paryża dowodzi, że Arktyka przestała być peryferyjnym obszarem na mapie świata. Stała się ona kluczowym punktem globalnych interesów, gdzie nowoczesna dyplomacja odgrywa rolę równie istotną, co obecność wojskowa i gospodarcza.