Odkryto najstarsze szczątki Mekosuchinae w Australii: krokodyle polujące z drzew

Australijscy naukowcy zidentyfikowali najstarsze znane skamieniałe szczątki krokodyli z wymarłego rodzaju Mekosuchinae, datowane na około 55 milionów lat. Znaleziska te pochodzą z wczesnego eocenu, okresu, w którym Australia, wciąż związana z Gondwaną, charakteryzowała się cieplejszym i wilgotniejszym klimatem sprzyjającym gęstym lasom deszczowym. Szczegółowa analiza, opublikowana w periodyku „Journal of Vertebrate Paleontology”, sugeruje, że niektóre gatunki Mekosuchinae mogły prowadzić nietypowy tryb życia, w tym potencjalnie polować z drzew, zrzucając się na ofiary, podobnie jak współczesne lamparty.

Paleontolog Michael Archer z University of New South Wales zaznaczył, że te krokodyle, osiągające do pięciu metrów długości, funkcjonowały jako lądowi myśliwi leśni, a ich nadrzewne zachowania stanowią istotny element ich ewolucji. Jest to istotne rozróżnienie od współczesnych krokodyli, które pojawiły się na kontynencie znacznie później, około 3,8 miliona lat temu. Fosylne skorupki jaj, kluczowe dla identyfikacji, wydobyto z warstwy piaskowca w Queensland, w rejonie intensywnie badanym od lat 80. XX wieku, w tym w gliniance w pobliżu Murgon, około 270 kilometrów na północny zachód od Brisbane.

Jeden z nowo zidentyfikowanych gatunków nazwano Wakkaoolithus godthelpi, co jest wyrazem uznania dla ludu Waka Waka, na terytorium którego dokonano odkrycia. Xavier Panadès I Blas z Katalońskiego Instytutu Paleontologii im. Miquela Crusafonta wskazał, że analiza tych skorupek dostarcza cennych danych mikrostrukturalnych i geochemicznych dotyczących gniazdowania i strategii rozrodczej tych gadów. Populacje Mekosuchinae ostatecznie doświadczyły spadku i wyginęły około 3 tysiące lat temu, co wiązano z wysychaniem rzek i redukcją zasobów pokarmowych w ich środowisku.

Obszar ten w eocenie był siedliskiem bogatej fauny, obejmującej najstarsze znane ptaki oraz liczne małe gady i ssaki, które migrowały z Ameryki Południowej. Zrozumienie cyklu życiowego Mekosuchinae, potwierdzone przez analizę skorupek jaj, jest kluczowe dla rekonstrukcji ekosystemów wczesnego eocenu w Australii. W przeciwieństwie do współczesnych krokodyli różańcowych, które przetrwały ponad 240 milionów lat, polegając na sile szczęk, prehistoryczne Mekosuchinae reprezentują odmienną, wysoce wyspecjalizowaną i lądową ścieżkę ewolucyjną.