Premier Gaston Browne van Antigua en Barbuda heeft na zijn overwinning in de parlementsverkiezingen een nieuw kabinet geformeerd, waarbij hij brak met de traditie van de eed aan de Britse monarch. Dit besluit is een markante stap in het politieke landschap van de eilandstaat. Het onderstreept het voornemen van de regering om de nationale identiteit te versterken.
Volgens berichtgeving van persbureau Associated Press heeft de Labour Party van Browne de meerderheid van de zetels in het parlement binnengehaald. De verkiezingen vonden plaats in januari 2023. Browne bekleedt de functie van premier sinds 2014 en stelt nu voor de derde keer een regering samen.
Tijdens de beëdigingsceremonie zwoeren de kabinetsleden trouw aan de grondwet van Antigua en Barbuda, in plaats van aan koning Charles III. Browne verklaarde dat deze stap noodzakelijk is om aan te sluiten bij de hedendaagse realiteit van een onafhankelijke staat. Hij voegde daaraan toe dat het land vooruit moet kijken en moet steunen op de eigen instituten.
Hoewel Antigua en Barbuda in 1981 onafhankelijk werd van het Verenigd Koninkrijk, bleef het land een constitutionele monarchie binnen het Gemenebest van Naties. De Britse koning blijft het formele staatshoofd, vertegenwoordigd door de gouverneur-generaal. De afgelopen jaren is in de regio de discussie over een volledige breuk met de monarchie echter aangewakkerd.
Het weigeren van de eed aan de monarch weerspiegelt de groeiende wens onder Caribische landen om hun historische banden te herzien. Soortgelijke stappen werden al gezet in Barbados, dat in 2021 de republiek uitriep. In Antigua en Barbuda wordt mogelijk binnenkort een referendum over de regeringsvorm aan de orde gesteld.
Het nieuwe kabinet zal zich toeleggen op het aanpakken van economische uitdagingen, zoals het herstel van het toerisme na de pandemie. Browne beloofde eveneens verbeteringen in de sociale sector en de infrastructuur. De premier merkte op dat politieke hervormingen de aandacht niet mogen afleiden van deze prioriteiten.
Over het geheel genomen tonen de acties van de regering aan dat het dekolonisatieproces zelfs decennia na de onafhankelijkheid nog steeds voortduurt. Het land behoudt weliswaar banden met het Gemenebest, maar streeft naar een grotere mate van zowel symbolische als feitelijke autonomie.
