Olympus Robot van ESA Toont Indrukwekkende Sprongen in Microzwaartekracht Simulatie

Het Europees Ruimteagentschap (ESA) heeft in juli 2025 de Olympus robot gedemonstreerd, een geavanceerde viervoetige robot ontworpen voor planeetexploratie. De demonstratie vond plaats in de Orbital Robotics Interactive Test (ORBIT) faciliteit van ESA in Nederland. Olympus is ontwikkeld door Jørgen Anker Olsen, een promovendus aan de Noorse Universiteit voor Wetenschap en Technologie (NTNU).

Olympus is specifiek ontworpen om te navigeren in omgevingen met lage zwaartekracht, zoals die op Mars en de Maan. Het unieke ontwerp met 'dubbele' poten, voorzien van scharnierende knieën en pootachtige voeten, zorgt voor behendige bewegingen en het vermogen om obstakels te overwinnen die traditionele rupsvoertuigen belemmeren. Tijdens de demonstratie werd Olympus ondersteboven op een zwevend platform in de ORBIT-faciliteit geplaatst, wat microzwaartekrachtomstandigheden simuleerde. Hierdoor kon de robot een reeks muur-tot-muur sprongen uitvoeren, waarbij hij na elke sprong zijn oriëntatie herstelde en precies op alle vier de poten landde. Dit springvermogen is een aanzienlijke verbetering voor pootrobots in de planeetverkenning.

De ORBIT-faciliteit, onderdeel van ESA's Orbital Robotic Laboratory (ORL) in het European Space Research and Technology Centre (ESTEC), biedt een gecontroleerde omgeving voor het testen van robotica. De faciliteit maakt gebruik van luchtdraaiende platforms op een extreem vlakke vloer om wrijvingsloze omstandigheden te creëren die de lage zwaartekracht van Mars nauwkeurig nabootsen. Olympus maakt gebruik van reinforcement learning, een machine learning-techniek gebaseerd op vallen en opstaan, om zijn oriëntatie tijdens sprongen autonoom te regelen. Deze technologie is cruciaal voor toekomstige autonome exploratiemissies, waarbij robots zoals Olympus potentieel ondergrondse kenmerken zoals Martiaanse lavabuizen kunnen verkennen. Deze lavabuizen, die op Mars tot wel 250 meter breed kunnen zijn, bieden bescherming tegen straling en meteorietinslagen en kunnen mogelijk als veilige habitats dienen voor toekomstige menselijke missies.