In april 2026 staat een van de meest gesloten wetenschappelijke locaties van de VS — het Los Alamos National Laboratory in New Mexico — opnieuw volop in de belangstelling. Juist hier werd volgens een nieuwe documentaire decennialang in het geheim gewerkt aan het onderzoek naar ongeïdentificeerde vliegende objecten. De aanleiding voor deze hernieuwde interesse zijn niet alleen recente lekken, maar ook de mysterieuze verdwijning van twee laboratoriummedewerkers in het afgelopen jaar.
Two technical records from the same Cold War period, U.S. side and Soviet side, documenting vehicles with similar characteristics. The Los Alamos National Laboratory figures in Corbell's release document the disc morphology observationally: flat top with central post, flat
Trove of leaked documents prove US lab where two missing scientists worked was studying UFOs: film trib.al/wW9UEtR
Het begon in mei 2025 met de verdwijning van de 78-jarige gepensioneerd ingenieur Anthony Chavez. Hij ging wandelen en liet zijn portemonnee en sleutels thuis achter — sindsdien is er niets meer van hem vernomen. Een maand later verdween Melissa Casias, een administratief medewerker van het laboratorium. Ze bracht haar dochter lunch en leek daarna simpelweg in het niets op te lossen: camera's legden vast hoe ze alleen langs de snelweg liep, terwijl haar telefoons waren teruggezet naar de fabrieksinstellingen. Deze zaken maken deel uit van een bredere, verontrustende reeks: in de afgelopen jaren zijn er in de VS al zo'n elf wetenschappers verdwenen of omgekomen die verbonden waren aan defensie- en kernprojecten.
Een keerpunt was het lek uit het archief van het voormalige hoofd cybersecurity van Los Alamos. Terwijl hij de spullen van zijn overleden vader uitzocht, stuitte zijn zoon op een map met interne memo's, tekeningen en polaroidfoto's. Het materiaal werd overgedragen aan journalist Jeremy Corbell, die al elf jaar gegevens verzamelt over UAP's. In zijn nieuwe film "Sleeping Dog", die op 30 mei in première gaat, worden deze documenten voor het eerst aan het publiek gepresenteerd.
Wat staat er in die mappen? Het belangrijkste bewijsstuk is de agenda van een besloten vergadering op 24 april 1991 in het laboratorium zelf. Bij deze bijeenkomst waren vertegenwoordigers van de CIA, NSA, marine en landmacht aanwezig. Men besprak "atmosferische anomalieën": het Gulf Breeze-incident uit 1987 in Florida en de Belgische UFO-golf van 1989. Het ging over Sovjet-"voorstellen", de ontwikkeling van sensoren en samenwerking met universiteiten zoals MIT en Stanford. Daarnaast zijn er schetsen van ooggetuigen: schijfvormige toestellen met een platte bovenkant, een centrale kolom, een "rok" en kenmerkende arcering op de romp. Sommige afbeeldingen zijn gemaakt met een vergroting van 39 en 40 keer.
Het is opvallend dat deze waarnemingen vrijwel perfect overeenkomen met de technische beschrijvingen uit de Sovjet-archieven van Tsjernogajev, die in november 2024 openbaar werden gemaakt. Daar worden dezelfde verhoudingen genoemd: een diameter van ongeveer 30 meter, een centrale cabine met reactor en een "rok" in de vorm van een solenoïde-rooster dat een neutrino-magnetische stroom opwekt, terwijl de arcering bestaat uit acht radiale titanium verstijvers. De technische berekeningen van massa, materialen en stuwkracht zien eruit alsof ze niet door theoretici, maar door ontwerpers van een daadwerkelijke machine zijn opgesteld.
Corbell benadrukt dat de documenten een "absolute bevestiging" vormen dat de Amerikaanse regering jarenlang heeft geprobeerd niet alleen de aard van UFO's te begrijpen, maar ook de bedoelingen van degenen die ze besturen. "Ik kende sommige wetenschappers persoonlijk," zegt hij in de film, "en zij hebben nooit laten doorschemeren dat zij zich met dergelijk onderzoek bezighielden."
Natuurlijk noemen sceptici de materialen nu al "iets te passend" en eisen zij een onafhankelijk onderzoek. Feit blijft echter dat dit lek uit het hart van de Amerikaanse nucleaire wetenschap opnieuw de vraag oproept hoe diep de staat betrokken is bij de studie naar wat officieel "atmosferische anomalieën" wordt genoemd. Zolang de film nog niet uit is en de zoektocht naar de vermiste wetenschappers voortduurt, herinnert het verhaal van Los Alamos ons eraan dat de grootste geheimen soms niet in de ruimte liggen, maar in mappen op de zolder van overleden medewerkers.
