Kleinste Ramsar-site van India, Renuka Wetland, Biedt Cruciale Winterhaven voor Trekvogels

Het Renuka-natuurgebied, officieel erkend als de kleinste Ramsar-site van India, fungeert momenteel als een cruciale schuilplaats voor honderden trekvogels tijdens het winterseizoen. Dit wetland in Himachal Pradesh, met een oppervlakte van slechts 20 hectare, werd op 8 november 2005 aangewezen als Ramsar-site met registratienummer 1571. Gelegen in het district Sirmaur en beheerd door de Shimla Forest Department, ligt het gebied op 672 meter boven zeeniveau, omgeven door dichte bossen. De aanwezigheid van deze vogels in januari 2026 bevestigt de aanhoudende rol van het meer als een vitale oase in het uitdagende migratielandschap.

Recente observaties tonen een concentratie van ongeveer 423 individuen van trekvogelsoorten in de bovenste delen van het meer. Onder de meest prominente waargenomen soorten bevinden zich de Eurasian Moorhen, met een telling van 207 individuen, en de Eurasian Coot, met 137 exemplaren. De ecologische rijkdom van het gebied wordt verder benadrukt door de waarneming van soorten als de Wilde Eend, aalscholvers, wintertalingen en strandlopers. Het gehele gebied herbergt in totaal 103 vogelsoorten, waarvan 66 standvogels zijn, waaronder de roodborstbaardvogel, myna, buulbul, fazanten, zilverreigers en blauwe reigers. De aantrekkingskracht van dit toevluchtsoord is direct gekoppeld aan de schone waterkwaliteit en de overvloedige watervegetatie die de langeafstandsvliegers in leven houdt.

Deze vogels ondernemen hun seizoensgebonden reizen vanuit uitgestrekte regio's zoals Siberië en Kazachstan, op zoek naar gematigde temperaturen en betrouwbare voedselbronnen. Hun migratieroutes, waaronder de Centraal-Aziatische Trekroute die Eurazië doorkruist, staan onder toenemende druk door habitatverlies en antropogene factoren. De beschermingsmaatregelen in Renuka omvatten het voorkomen van sedimentinstroom vanaf geërodeerde hellingen en een grootschalige aanplant van 50 hectare in het stroomgebied. De rol van toevluchtsoorden zoals Renuka wordt steeds belangrijker nu de migrerende populaties langs deze route, die meer dan 240 soorten omvat, een afname vertonen.

Naast de avifauna is de bredere biodiversiteit van het ecosysteem aanzienlijk; het meer herbergt minstens 443 faunasoorten, variërend van protozoa tot zoogdieren. De vispopulatie omvat 19 soorten die representatief zijn voor lacustriene ecosystemen, waaronder geslachten als Puntius, Labeo, Rasbora en Channa. Bovendien dient het gebied als toevluchtsoord voor diverse zoogdieren, met populaties van de Sambar, de Brakende Hert en de Ghoral. De wetland wordt gevoed door 21 seizoensgebonden beken, waarbij de interne bronnen de meest constante watertoevoer garanderen. Het gebied heeft ook grote religieuze betekenis, genoemd naar de moeder van de Hindoe-sage Parshuram, wat een extra dimensie geeft aan het beheer door de bosautoriteiten.