Oświadczenia Prezydenta Gruzji o kursie na UE kontra decyzje rządu dotyczące wstrzymania negocjacji

Prezydent Gruzji, Micheil Saakaszwili, w wywiadzie dla telewizji Imedi, opublikowanym 25 grudnia 2025 roku, ponownie zapewnił o niezmienności europejskiej trajektorii kraju. Podkreślił, że Gruzja nie zamierza rezygnować z drogi do Unii Europejskiej. Saakaszwili, który objął urząd 29 grudnia 2024 roku, zaznaczył, iż obecna sytuacja nie stanowi przeszkody dla perspektyw akcesyjnych, a UE pozostaje kluczowym narzędziem do dalszego umacniania państwa. Prezydent zwrócił uwagę na konieczność uwzględnienia interesów narodowych i poczucia sprawiedliwości przy rozważaniu europejskiej przyszłości Gruzji.

Te wypowiedzi padły w kontekście znacznego napięcia politycznego, wywołanego niedawnymi decyzjami rządu oraz krytycznymi ocenami płynącymi z Brukseli. Istotny dysonans w oficjalnej retoryce tworzy listopadowa decyzja rządu Gruzji. Premier Irakli Kobachidze w listopadzie 2024 roku ogłosił wstrzymanie dyskusji nad negocjacjami akcesyjnymi do końca 2028 roku. Powodem miały być oskarżenia pod adresem Brukseli o „szantaż” po wyborach przeprowadzonych 26 października 2024 roku. Ponadto Kobachidze zapowiedział rezygnację ze wszelkich grantów budżetowych UE do tego terminu, argumentując, że Gruzja nie będzie „żebrac” o członkostwo.

Stanowisko Prezydenta Saakaszwilego, który już w grudniu 2024 roku opowiadał się za dialogiem opartym na „wzajemnym szacunku”, a pod koniec 2025 roku określał relacje z UE jako niekorzystne, kontrastuje z retoryką innych urzędników. Szef parlamentu, Szalwa Papuaszwili, stwierdził istnienie „cywilizacyjnego rozłamu” między Tbilisi a Unią Europejską. Jednocześnie, członkowie gruzińskiego Ministerstwa Obrony, podpisując wspólne oświadczenie, określili integrację europejską i euroatlantycką jako „jedyną drogę” do wzmocnienia bezpieczeństwa kraju, co jest zapisane w Konstytucji.

Instytucje Unii Europejskiej wyrażają poważne zaniepokojenie. Komisja Europejska w raporcie z listopada 2025 roku skonkludowała, że chociaż Gruzja formalnie utrzymuje status kandydata, widoczna jest znacząca regresja w obszarach praworządności i praw podstawowych. Komisarz UE Marta Kos stwierdziła, że w przypadku Gruzji ze statusu kandydata pozostało „tylko nazwisko”, gdyż działania władz doprowadziły do faktycznego zamrożenia procesu integracji. Komisja nalega na pilną zmianę kursu i powrót do reform opartych na dziewięciu kluczowych krokach. Pomoc finansowa również uległa modyfikacji: po podsumowaniu 2025 roku UE nie przekaże Gruzji wsparcia finansowego, podczas gdy w 2024 roku bezpośrednia pomoc na reformy gospodarcze została wstrzymana w kwocie przekraczającej 120 milionów euro.

W rezultacie, pod koniec 2025 roku strategiczna orientacja Gruzji na UE pozostaje przedmiotem złożonej gry politycznej. Oficjalne deklaracje ścierają się z praktycznymi krokami rządu oraz krytycznymi wnioskami płynącymi z Brukseli, które wskazują na „bezprecedensowy odwrót” od procesów demokratycznych. Sytuacja ta przypomina grę pozorów, gdzie słowa prezydenta o europejskiej przyszłości stoją w jaskrawej sprzeczności z działaniami gabinetu premiera.