Kanada i Francja otwierają konsulaty w Nuuk: Wielostronna odpowiedź na amerykańskie naciski wobec Grenlandii

W piątek, 6 lutego 2026 roku, stolica Grenlandii, Nuuk, stała się miejscem przełomowego wydarzenia dyplomatycznego – oficjalnego otwarcia przedstawicielstw konsularnych Kanady oraz Francji. Ten skoordynowany krok jest interpretowany jako bezpośrednia reakcja na narastającą presję polityczną ze strony Stanów Zjednoczonych, która dotyczy suwerenności tej strategicznie położonej arktycznej wyspy. Powstanie nowych misji stanowi jasny sygnał dla Waszyngtonu, że przyszły status Grenlandii nie jest wyłącznie wewnętrzną sprawą Danii i lokalnego rządu, lecz kwestią o kluczowym znaczeniu dla najważniejszych sojuszników z Ameryki Północnej i Europy.

Eksperci, w tym Ulrik Pram Gad z Duńskiego Instytutu Studiów Międzynarodowych (DIIS), podkreślają, że inicjatywa ta ma na celu uświadomienie amerykańskiej administracji stopnia zaangażowania partnerów europejskich oraz Kanady w regionie. W ceremonii otwarcia kanadyjskiej placówki wzięły udział minister spraw zagranicznych Anita Anand oraz gubernator generalna Mary Simon – pierwsza przedstawicielka ludów rdzennych na tym stanowisku, co miało zaakcentować głębokie więzi kulturowe i szacunek dla praw rdzennych mieszkańców. Z kolei francuską misją pokieruje nowo mianowany konsul generalny Jean-Noël Poirier, doświadczony dyplomata i były ambasador w Wietnamie. Dodatkowym elementem manifestującym kanadyjską obecność było przybycie do Nuuk lodołamacza Straży Przybrzeżnej Kanady, CCGS Jean Goodwill.

Napięcia geopolityczne wokół Grenlandii, dysponującej ogromnymi zasobami surowców naturalnych, przybrały na sile po powrocie Donalda Trumpa na urząd prezydenta USA w 2025 roku. Trump wielokrotnie argumentował, że przejęcie kontroli nad wyspą przez Waszyngton jest niezbędne dla bezpieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych. Próby zwiększenia amerykańskich wpływów, obejmujące między innymi rozmowy z Sekretarzem Generalnym NATO Markiem Rutte na temat potencjalnego porozumienia ramowego, wywołały głęboki niepokój zarówno w Kopenhadze, jak i w Nuuk. Dla samej Grenlandii, której Ustawa o samorządzie z 2009 roku zagwarantowała prawo do samostanowienia, nowe konsulaty są okazją do „ćwiczenia” atrybutów niezależności w relacjach międzynarodowych, co zauważył Jeppe Strandsbjerg z Uniwersytetu Grenlandzkiego (Ilisimatusarfik).

Naaja Nathanielsen, grenlandzka minister ds. biznesu, zasobów mineralnych, sprawiedliwości, energii i równości płci, wyraziła zadowolenie z otwarcia kanadyjskiego przedstawicielstwa, wskazując na bliskie pokrewieństwo z kanadyjskimi Inuitami. Obecna na uroczystościach delegacja korporacji Makivvik podkreśliła, że ustanowienie konsulatu jest wyrazem szacunku dla praw Inuitów do ich ziem przodków. Francja natomiast ogłosiła plany otwarcia swojej placówki już w czerwcu 2025 roku, co zbiegło się z wizytą prezydenta Emmanuela Macrona, deklarującego europejską solidarność z wyspą. Według Christine Nissen z think tanku Europa, takie działania sprawiają, że kwestia Grenlandii staje się problemem ogólnoeuropejskim o skutkach globalnych.

Region Arktyki, w którym Grenlandia odgrywa centralną rolę ze względu na złoża minerałów ziem rzadkich, pozostaje obszarem intensywnej rywalizacji mocarstw. W odpowiedzi na rosnącą niestabilność, NATO rozpoczęło planowanie nowej misji o nazwie „Arctic Sentry” (Arktyczny Strażnik), mającej na celu wzmocnienie pozycji Sojuszu na Dalekiej Północy. Warto zauważyć, że przed otwarciem placówek Kanady i Francji, w Nuuk funkcjonowały jedynie przedstawicielstwa Islandii oraz Stanów Zjednoczonych. Rozszerzenie obecności dyplomatycznej o nowych graczy sygnalizuje przejście ku wielobiegunowemu podejściu do zapewnienia stabilności i ochrony suwerenności w tym strategicznie istotnym zakątku świata.