Biały Dom zwołuje inauguracyjne posiedzenie „Rady Pokoju” na 19 lutego 2026 roku w celu odbudowy Strefy Gazy

Na 19 lutego 2026 roku w Waszyngtonie zaplanowano inauguracyjne posiedzenie „Rady Pokoju” (Board of Peace – BoP), przełomowej inicjatywy powołanej do życia przez administrację prezydenta Donalda Trumpa. Głównym celem tego prestiżowego wydarzenia jest szeroko zakrojona mobilizacja międzynarodowych funduszy oraz zasobów technicznych niezbędnych do kompleksowej odbudowy Strefy Gazy po okresie wyniszczających działań wojennych. Przedsięwzięcie to stanowi fundament drugiego etapu Kompleksowego Planu prezydenta Trumpa, mającego na celu trwałe zakończenie konfliktu w regionie, który został oficjalnie zaprezentowany światowej opinii publicznej pod koniec 2025 roku.

Spotkanie ma odbyć się w nowoczesnej siedzibie Instytutu Pokoju im. Donalda Trumpa, zlokalizowanej w gmachu należącym wcześniej do Amerykańskiego Instytutu Pokoju (USIP). Ten ikoniczny budynek, zaprojektowany przez światowej sławy architekta Moshe Safdiego i oddany do użytku w 2011 roku, stanie się centrum globalnej dyplomacji zaledwie dzień po planowanym na 18 lutego 2026 roku spotkaniu premiera Izraela Benjamina Netanjahu z prezydentem Trumpem. Jeśli Netanjahu zdecyduje się na udział w obradach BoP, będzie to jego pierwsze publiczne wystąpienie w gronie liderów państw arabskich i muzułmańskich od czasu tragicznych ataków z 7 października 2023 roku, co nadaje wydarzeniu rangę historyczną.

„Rada Pokoju” została formalnie ustanowiona na mocy Rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2803, przyjętej 17 listopada 2025 roku, która w pełni zaaprobowała Kompleksowy Plan zakończenia konfliktu w Gazie. Dokument ten wyposażył BoP w szerokie kompetencje w zakresie koordynowania strumieni finansowych oraz sprawowania ścisłego nadzoru nad procesami odbudowy infrastruktury do czasu, aż Autonomia Palestyńska (PA) pomyślnie zakończy proces głębokich reform instytucjonalnych. Warto zaznaczyć, że Rezolucja 2803 przeszła stosunkiem głosów 13 „za”, przy wstrzymaniu się od głosu delegacji Chin oraz Rosji, co wyraźnie wskazuje na brak jednomyślności w kluczowych gremiach ONZ co do nowej architektury bezpieczeństwa regionalnego.

W skład elitarnej Rady Wykonawczej BoP, pod przewodnictwem samego Donalda Trumpa, weszły wpływowe postacie światowej polityki, w tym Sekretarz Stanu Marco Rubio, Jared Kushner oraz były premier Wielkiej Brytanii Tony Blair. Z kolei za operacyjne, technokratyczne zarządzanie sprawami bieżącymi w Strefie Gazy odpowiada Narodowy Komitet ds. Zarządzania Gazą (NCAG), na którego czele stanął doktor Ali Shaat. Kwestia zgromadzenia kapitału na rekonstrukcję zniszczonych terenów będzie absolutnym priorytetem agendy spotkania wyznaczonego na 19 lutego, a wstępne szacunki wskazują, że uruchomienie procesów naprawczych pochłonie co najmniej kilka miliardów dolarów już w pierwszej fazie działań.

Mimo ambitnych założeń, struktura i zasady funkcjonowania BoP spotykają się z falą krytyki ze strony części obserwatorów międzynarodowych. Eksperci zwracają uwagę przede wszystkim na brak bezpośredniego i podmiotowego przedstawicielstwa strony palestyńskiej w statucie założycielskim oraz na kontrowersyjny zapis, zgodnie z którym każda kluczowa decyzja Rady wymaga ostatecznej, osobistej akceptacji prezydenta Trumpa. Dodatkowo krytycy podnoszą obawy o systematyczne osłabianie autorytetu Organizacji Narodów Zjednoczonych, gdyż nowa Rada jest pozycjonowana jako alternatywny, globalny mechanizm rozstrzygania sporów działający poza tradycyjnym systemem wielostronnym. W efekcie wdrożenie drugiego etapu planu Trumpa musi zmierzyć się z poważnymi barierami natury instytucjonalnej, wynikającymi z dużej koncentracji uprawnień oraz deficytu inkluzywności.