Sanremo: Pamięć o „niezwyciężonych” i nowa fala kobiecego rocka przed festiwalem 2026

W przededniu symbolicznej rocznicy narodzin legendarnego festiwalu w Sanremo, która przypada na 29 stycznia 1951 roku, we Włoszech zaprezentowano wyjątkową publikację. Już 28 stycznia 2026 roku światło dzienne ujrzało nowe wydanie książki zatytułowanej „Sanremo e la classifica del tempo”, co w wolnym tłumaczeniu oznacza „Sanremo i tabela czasu”. To dzieło, które rzuca nowe światło na historię włoskiej piosenki, celebrując utwory, które choć nie zdobyły głównego trofeum, na zawsze zapisały się w sercach słuchaczy.

Autorzy książki, Marco Rettani oraz Nico Donvito, dokonali starannej selekcji 100 kompozycji, które mimo braku zwycięstwa na festiwalowym podium, zyskały status nieśmiertelnych klasyków. W publikacji szczegółowo analizowane są tak ikoniczne przeboje jak „24 mila baci” czy „Maledetta primavera”. Stanowią one doskonałe przykłady na to, że oficjalne miejsce w rankingu nie zawsze determinuje późniejszą popularność i trwałość utworu w kulturze masowej.

Wydawnictwo zostało przygotowane jako swoisty obiekt artystyczny, liczący 324 kolorowe strony w dużym, kwadratowym formacie, który ma przywodzić na myśl klasyczne płyty winylowe. Pakiet uzupełnia płyta CD zawierająca 16 utworów oraz nowoczesne kody QR, które kierują czytelnika bezpośrednio do odsłuchu omawianych dzieł w serwisach streamingowych, takich jak Spotify. Dzięki temu czytelnik może obcować z muzyką w sposób interaktywny i wielowymiarowy.

Niezwykłą wartość merytoryczną książki podnoszą osobiste świadectwa i wkład wybitnych postaci włoskiej sceny muzycznej, wśród których znaleźli się Renzo Arbore, Peppe Vessicchio oraz Vincenzo Mollica. Całość publikacji domyka emocjonalny list autorstwa Pippo Baudo, który symbolicznie „zamyka krąg pamięci” festiwalu. Wydawca, Azzurra Music, zaplanował dostępność książki od 29 stycznia 2026 roku, co idealnie pokrywa się z historyczną datą startu pierwszej edycji wydarzenia sprzed siedemdziesięciu pięciu lat.

Warto zauważyć, że to właśnie utwory określane mianem „niezwyciężonych” często najtrafniej dokumentują ducha danej epoki. Przechodzą one bowiem najsurowszy sprawdzian – nie ten przeprowadzany przez festiwalowe jury, lecz próbę czasu, która bezlitośnie weryfikuje autentyczność i emocjonalny ładunek każdej piosenki.

Równolegle do wspomnień o przeszłości, włoska opinia publiczna żyje nadchodzącą edycją Sanremo 2026, która odbędzie się w dniach 24–28 lutego 2026 roku w legendarnym teatrze Ariston. W centrum uwagi znalazł się mediolański żeński zespół rockowy Le Bambole di Pezza. Grupa intensywnie przygotowuje się do występu z utworem zatytułowanym „Resta con me”, który już na etapie zapowiedzi budzi spore emocje.

Zgodnie z informacjami płynącymi z przedpremierowych prezentacji, kompozycja „Resta con me” nie jest typową piosenką o romantycznym uniesieniu. Zamiast tego, utwór pozycjonowany jest jako głęboki apel o obecność, budowanie trwałych więzi i wzajemne wsparcie. W procesie twórczym, obok członkiń zespołu, uczestniczył znany artysta Nesli, co dodaje całości nowoczesnego sznytu i artystycznej głębi.

Pierwsze reakcje krytyków muzycznych są niejednoznaczne, co tylko podgrzewa atmosferę wokół startu zespołu. Część recenzentów dostrzega w utworze wyraźne nawiązania do estetyki lat 90. i debatuje nad siłą przekazu spod znaku „girl power”. Inni z kolei kładą nacisk na społeczny wymiar piosenki, interpretując ją jako wezwanie do jedności i solidarności w obliczu współczesnych, trudnych czasów.

Podczas gdy nowa książka przypomina nam, że czas jest potężniejszy niż jakiekolwiek rankingi, nadchodzący festiwal Sanremo 2026 udowadnia coś innego. Scena w Ariston wciąż pozostaje unikalną przestrzenią, w której społeczeństwo uczy się jednocześnie mówić o swoich problemach i uważnie słuchać głosów innych, tworząc wspólnotę opartą na dźwiękach.

Festiwal w Sanremo po raz kolejny objawia się jako żywy, pulsujący organizm, który łączy różne wymiary czasowe:

• pamięć, która pozwala wydobyć z archiwów utwory „wieczne” i ponadczasowe,
• teraźniejszość, która przynosi nowe głosy i świeże formy artystycznej obecności,
• oraz muzykę, stanowiącą jedyny w swoim rodzaju most łączący te dwa światy.

Ostatecznie piosenka, która potrafi wyjść poza ramy punktacji i tabel, staje się częścią naszej zbiorowej tożsamości. To właśnie w pamięci słuchaczy, z dala od blasku fleszy i oficjalnych werdyktów, odbywają się najważniejsze spotkania z samym sobą i własnymi emocjami.