Przełomowe Odkrycie: Kwitnąca Populacja Krytycznie Rzadkiej Rosiczki w Rezerwacie Paruna, Australia Zachodnia

Pod koniec roku 2025 w lasach Jarrah w Australii Zachodniej dokonano niezwykłego odkrycia: zidentyfikowano znaczące skupisko krytycznie rzadkiej karłowatej rosiczki, *Drosera silvicola*. Gatunek ten, oznaczony przez Departament Bioróżnorodności, Ochrony i Atrakcji (DBCA) Australii Zachodniej jako Priorytet 1, co oznacza, że jest „niezwykle rzadki i potencjalnie zagrożony, wymagający pilnej, pełnej oceny ochrony”, nie był odnotowywany w tym regionie od ponad trzech dekad.

To przełomowe znalezisko było efektem skrupulatnej wyprawy terenowej przeprowadzonej przez zespół Australian Wildlife Conservancy (AWC) na terenie ich własności – w Rezerwacie Dzikiej Przyrody Paruna, położonym na wschód od Perth. Wcześniej *D. silvicola* znana była jedynie z dwóch wrażliwych populacji zlokalizowanych w pobliżu aktywnie działających obiektów górniczych. Ekspert ds. roślin mięsożernych z Uniwersytetu Curtin podkreślił, że miejsce odkrycia, usytuowane na grzbietach i zboczach, charakteryzowało się otwartym terenem z minimalną ilością ściółki leśnej, co stanowiło „idealne środowisko dla tego gatunku”.

Odnalezienie kwitnącej populacji na obszarze chronionym, jakim jest Rezerwat Paruna, diametralnie zwiększa perspektywy przetrwania gatunku. Przed tym odkryciem w 2025 roku, dwie znane populacje *D. silvicola* znajdowały się w odległości około 70 kilometrów od miejsca znaleziska w Parunie. Co więcej, jedna z nich znajdowała się na terenie przedsiębiorstwa wydobywczego, a druga na czynnej kopalni, co czyniło je skrajnie podatnymi na zagrożenia. Regionalny ekolog AWC określił odkrycie tak zdrowej populacji na terenie chronionym jako „ogromny sukces w dziedzinie ochrony przyrody”.

Lasy Jarrah, w których dokonano tego odkrycia, są globalnie uznawane za punkt koncentracji bioróżnorodności. Niemniej jednak, obszar ten boryka się z poważnymi wyzwaniami, w tym fragmentacją spowodowaną wydobyciem boksytów. Według raportu „Tysiąc Cięć”, działalność ta odpowiadała za 62,5% wylesiania w latach 2010–2020. *Drosera silvicola* to bylina osiągająca wysokość zaledwie 0,08 metra, tworząca otwartą rozetę o średnicy do 0,03 metra. Kwitnie w listopadzie, preferując gleby żwirowe laterytowe. Badacze odnotowali również obecność pięciu innych gatunków rosiczek, w tym *Drosera walyunga*, która jest endemitem Paruny i Parku Narodowego Avon Valley.

Sukces misji, w której uczestniczyło 10 naukowców i wolontariuszy, dowodzi, że nawet w krajobrazach obciążonych presją antropogeniczną mogą przetrwać populacje o kluczowym znaczeniu dla ekosystemu. To odkrycie wyraźnie akcentuje fundamentalną rolę, jaką odgrywają obszary chronione w zabezpieczaniu unikalnej flory Australii. Może to również posłużyć jako impuls do wdrożenia bardziej ukierunkowanych strategii ochrony innych gatunków zagrożonych w tym regionie.