Samotna Wilczyca Osiąga Granice Dystryktu Los Angeles, Najdalej na Południe w Nowoczesnej Historii Kalifornii

W lutym 2026 roku kalifornijskie służby ochrony dzikiej fauny odnotowały historyczny moment w procesie odradzania się populacji wilka szarego: samotna samica dotarła do granic Dystryktu Los Angeles. Ten rajd terytorialny stanowi kamień milowy, ponieważ wilk szary, wytępiony w Kalifornii do 1924 roku, powrócił na tereny nieodwiedzane przez ten gatunek od blisko stu lat. Naturalny powrót drapieżnika rozpoczął się w 2011 roku, sygnalizując sukces działań ochronnych i regenerację ekosystemu Złotego Stanu.

Osobnik, zidentyfikowany jako BEY03F, to trzyletnia samica, która pokonała dystans przekraczający 370 mil (około 595 kilometrów) od swojego miejsca urodzenia w Hrabstwie Plumas. Urzędnicy zajmujący się dziką fauną potwierdzili, że jest to najdalej na południe wysunięty punkt osiągnięty przez wilka w nowoczesnej historii Kalifornii. Zwierzę to, urodzone w 2023 roku, zostało wyposażone w obrożę GPS w maju 2025 roku po tym, jak przebywało z watahą Yowlumni w Hrabstwie Tulare. Obecna ekspansja BEY03F jest zgodna z sezonem dyspersji wilków, co sugeruje poszukiwanie partnera i ustanowienie nowego terytorium.

Daleki marsz niesie ze sobą poważne implikacje dla bezpieczeństwa zwierzęcia, ponieważ zwiększona mobilność wiąże się z większym ryzykiem kolizji z pojazdami. Dane wskazują, że uderzenia przez samochody stanowią wiodącą przyczynę śmiertelności wśród wilków w Kalifornii. Przykładem jest osobnik OR-93, który w 2021 roku dotarł do Hrabstwa San Luis Obispo, ale zginął po potrąceniu na autostradzie międzystanowej 5 w Hrabstwie Kern. W szerszym kontekście, w niektórych regionach, kolizje drogowe odpowiadały za 87% zgonów wilków poniżej pierwszego roku życia.

Obecnie szacuje się, że w Kalifornii wędruje co najmniej około 60 wilków, tworząc co najmniej dziesięć watah. Powrót wilków, zapoczątkowany przez osobnika o imieniu Journey w 2011 roku, jest często przywoływany jako przykład udanej reintrodukcji gatunku, podobnie jak w Parku Narodowym Yellowstone. Obecność wilków jako kluczowego drapieżnika jest fundamentalna dla utrzymania równowagi biologicznej i zdrowia ekosystemów leśnych. Chociaż gatunek cieszy się ochroną prawną na poziomie federalnym i stanowym, jego powrót generuje dyskusje, zwłaszcza wśród hodowców zwierząt gospodarskich, pomimo istnienia programów rekompensat za straty.

W obliczu wyzwań, takich jak fragmentacja siedlisk, monitorowanie indywidualnych zwierząt za pomocą technologii GPS, jak w przypadku BEY03F, jest kluczowe dla zarządzania populacją i minimalizowania konfliktów z infrastrukturą ludzką. Możliwe jest, że BEY03F napotka samca w górach San Gabriel lub Tehachapi, co mogłoby zaowocować utworzeniem nowej, południowej watahy.