De plot rondom ‘Avengers: Secret Wars’ begint steeds vastere vormen aan te nemen. De prangende vraag van de afgelopen maanden is wie de werkelijke intellectuele dreiging zal vormen in de finale van het multiversum. Waar voorheen alle ogen op Kang gericht waren, wijzen geruchten van insiders nu steeds vaker in de richting van Reed Richards. Of liever gezegd: op zijn duistere spiegelbeeld.
Het gaat hierbij om de introductie van ‘The Maker’. Dit is de versie van Reed uit het verwoeste Ultimate-universum, een personage wiens genialiteit geen enkele morele grens kent. Voor Marvel is dit een scenaristische meesterzet.
In plaats van een volledig nieuwe schurk te introduceren, kan de studio ‘onze’ Reed (gespeeld door Pedro Pascal) confronteren met de man die hij had kunnen worden na het verlies van zijn familie. Dit transformeert de wereldwijde blockbuster in een diepgaand psychologisch drama.
De geruchten over een ontmoeting tussen Pascal en de versies van John Krasinski of zelfs Ioan Gruffudd zijn niet louter bedoeld als fanservice. Binnen de context van ‘Secret Wars’ is dit de logische afronding van het concept van de Council of Reeds.
Terwijl het multiversum ineenstort, kan de overleving van de ene wereld de ondergang van alle andere betekenen. Wie zou in zo’n situatie een rationeler en meedogenlozer besluit kunnen nemen dan de kwaadaardige geniale Richards?
Een dergelijke plotontwikkeling dwingt op de lange termijn tot een herwaardering van de rol van leiderschap binnen het superheldengenre. We zijn eraan gewend dat de Fantastic Four symbool staat voor de familieband. Maar wat gebeurt er als dit symbool botst met de absolute eenzaamheid en de kille berekening van zijn dubbelganger?
Kan het klassieke humanisme van Reed Richards standhouden tegen de ijzeren logica van The Maker, die de ondergang van zijn eigen wereld al heeft meegemaakt? Marvel bereidt duidelijk de weg voor een ontknoping van de Saga die niet alleen een strijd is tussen krachten, maar vooral een botsing van ideologieën.
