De Terugkeer naar de Graatmagere Standaard in het Seizoen Lente-Zomer 2026: Een Diepgaande Analyse van de Catwalks

Een recente en gedetailleerde analyse van de modeweken voor het seizoen Lente-Zomer 2026 heeft een opvallende verschuiving aan het licht gebracht in de representatie van modellen op de meest invloedrijke podia ter wereld. Uit een grootschalig onderzoek naar 198 verschillende defilés bleek dat maar liefst 97,1 procent van de getoonde outfits werd gepresenteerd door modellen die als extreem slank worden geclassificeerd, wat overeenkomt met de Amerikaanse confectiematen US 0 tot 4. Volgens modeanalisten markeert deze trend een duidelijke terugkeer naar de esthetiek van de jaren negentig, beter bekend als 'heroïne chic', wat de eerdere vooruitgang op het gebied van body-inclusiviteit ernstig in twijfel trekt.

Om deze regressie in perspectief te plaatsen, tonen de cijfers uit 2024 een vergelijkbaar verontrustend beeld: tijdens 230 shows werd slechts 0,8 procent van de looks gedragen door modellen met maat XL of groter, terwijl 95,5 procent van de kleding gereserveerd was voor de kleinste maten (XXS tot S). Yeliz Çiçek, de voormalige hoofdredactrice van Vogue Netherlands, uitte haar zorgen over het feit dat modellen met maat 38 of groter nagenoeg volledig afwezig waren tijdens de meest recente presentaties. Deze plotselinge afname van diversiteit suggereert dat de eerdere beloften van de mode-industrie over inclusiviteit en representatie mogelijk slechts tijdelijk waren.

Verschillende factoren dragen bij aan deze terugval naar een eenzijdig schoonheidsideal, waaronder de toegenomen druk vanuit de industrie om een imago van exclusieve 'chic' en rijkdom uit te stralen. Daarnaast speelt de groeiende beschikbaarheid van medische hulpmiddelen voor gewichtsverlies een cruciale rol. Medicijnen op basis van semaglutide, oorspronkelijk ontwikkeld voor de behandeling van diabetes type 2, zijn razend populair geworden als snelle afslankmethode. Schattingen geven aan dat inmiddels ongeveer 7 procent van de volwassenen in de Verenigde Staten en Europa deze middelen gebruikt.

Dit fenomeen, dat in de volksmond 'Ozempic chic' wordt genoemd, heeft zelfs directe gevolgen voor de detailhandel; zo rapporteren kleermakers in Londen een significante stijging in het aantal verzoeken om zakelijke kostuums te laten innemen. De esthetiek van 'heroïne chic', met Kate Moss en haar androgyne figuur als ultiem icoon, was destijds een reactie op de gepolijste glamour van de jaren tachtig en streefde naar een rauw, 'vies-realistisch' uiterlijk. De heropleving van deze stijl, gekenmerkt door extreme bleekheid en breekbare magerheid, roept opnieuw prangende vragen op over de relatie tussen mode en maatschappelijke problemen.

De huidige ontwikkelingen op de internationale catwalks laten zien dat de strijd voor een gezonder en diverser lichaamsbeeld nog lang niet gestreden is. Ook vanuit de medische wereld, met name de pediatrie, klinkt felle kritiek op deze trend. Deskundigen waarschuwen voor de potentieel schadelijke impact die deze onrealistische visuele standaarden kunnen hebben op de mentale en fysieke gezondheid van jongere generaties. Het is essentieel dat de dialoog over de verantwoordelijkheid van modehuizen in het vormgeven van maatschappelijke idealen wordt voortgezet om een gezonde toekomst te waarborgen.