Op 31 december 2025 deed zich een intense zonneactiviteit voor met de registratie van een krachtige zonnevlam, een gebeurtenis met directe gevolgen voor de ruimtevaart en aardse infrastructuur. Deze uitbarsting vereist aandacht van zowel wetenschappelijke instituten als beheerders van kritieke systemen vanwege de significante ontlading van magnetische energie op het stellaire oppervlak.
Specialisten van het Instituut voor Kosmisch Onderzoek (IKI) van de Russische Academie van Wetenschappen bevestigden de vlam en stelden een piek vast van klasse M7.1 om 16:51 Moskoutijd. Het NOAA/NWS Space Weather Prediction Center meldde dat deze specifieke gebeurtenis, afkomstig van zonnevlekregio 4324, om 13:51 UTC een R2-Matige radio-uitval veroorzaakte. Eerder, op 28 december, veroorzaakten M4-klasse vlammen al een Coronal Mass Ejection (CME) waarvan de aankomst op Aarde op 31 december of 1 januari 2026 werd verwacht.
De oorzaak van de recente, krachtige emissie wordt toegeschreven aan een zogenaamd 'coronal hole', een gebied met open magnetische veldlijnen in de corona van de zon, waardoor plasma en zonnewind gemakkelijker kunnen ontsnappen. Deze plasma-ejecties hebben geleid tot een voorspelling van verhoogde geomagnetische activiteit, met een G1-klasse geomagnetische storm die zich mogelijk op 1 januari 2026 manifesteert. Dit niveau kan kleine schommelingen in elektriciteitsnetwerken en een zwakke impact op satellietoperaties veroorzaken.
Exploitanten van stroomsystemen en energie-infrastructuur zijn geadviseerd een verhoogde waakzaamheid te handhaven, aangezien de verwachte zonnewind en de nasleep van de CME's naar verwachting zullen aanhouden tot en met 3 januari 2026. Deze periode volgt op eerdere voorspellingen van G1-stormen na een M4.2-vlam op 28 december. De aanhoudende activiteit suggereert dat de zon zich mogelijk in een tweede piek van Zonnecyclus 25 bevindt, waarvan de piek oorspronkelijk rond juli 2025 werd verwacht.
De interactie van geladen deeltjes met de aardse atmosfeer kan leiden tot zichtbare noorderlichten. Voorspellingen gaven aan dat aurora's zichtbaar zouden kunnen zijn in zestien noordelijke staten van de Verenigde Staten gedurende de nacht van 31 december 2025 op 1 januari 2026. De wetenschappelijke gemeenschap, die systemen zoals de Parker Solar Probe van NASA inzet, volgt de dynamiek van deze gebeurtenissen nauwgezet, waarbij de dreiging van geomagnetische stormen voortdurende analyse en voorbereiding vereist.
