De Onopgeloste Mysteriën van het Amerikaanse Zuidwesten: De 'Taos Hum' en de 'Marfa Lights' in 2026

Begin 2026 blijft de aandacht in het zuidwesten van de Verenigde Staten onverminderd gericht op twee onverklaarbare verschijnselen: het laagfrequente 'Geluidsfenomeen van Taos' in New Mexico en de raadselachtige, bewegende 'Marfa Lights' in Texas. Deze fenomenen, gekenmerkt door een duidelijk infrasoon geluid en mysterieuze lichtobjecten, blijven de wetenschappelijke gemeenschap voor een raadsel stellen. Ze tonen de grenzen aan van onze huidige meetmethoden en zintuiglijke waarneming. Hoewel beide al lange tijd bekend zijn, blijft hun ware aard het onderwerp van intensief, zij het vruchteloos, wetenschappelijk onderzoek.

Het 'Taos Hum'-fenomeen kwam voor het eerst onder de aandacht begin jaren negentig. Inwoners, die zichzelf de 'hörers' noemen, rapporteerden een aanhoudend, pulserend geluid dat klonk als een verre, krachtige motor. Dit akoestische verschijnsel is geografisch beperkt tot de omgeving van Taos, New Mexico. Het onderscheidt zich van tinnitus doordat de intensiteit afneemt naarmate men zich verder van de regio verwijdert. Een onderzoek uitgevoerd begin jaren negentig door de Universiteit van New Mexico en nationale laboratoria toonde aan dat ongeveer 2% van de lokale bevolking – specifiek 161 van de 1440 ondervraagde respondenten – het kon horen. De 'hörers' meldden bijkomende klachten zoals hoofdpijn, misselijkheid, vermoeidheid en slaapstoornissen, wat wijst op een reële fysieke impact van het geluid. Professor emeritus in de ingenieurswetenschappen, Joe Mullins van de Universiteit van New Mexico, merkte destijds op dat de waarnemers het gezoem registreerden op verschillende frequenties tussen 32 en 80 Hz, met een modulatie variërend van 0,5 tot 2 Hz.

Ondertussen, ten oosten van de stad Marfa in Texas, worden de 'Marfa Lights' waargenomen. Deze lichten werden voor het eerst formeel gedocumenteerd door cowboy Robert Reed Ellison in 1883. De lichten manifesteren zich als gloeiende bollen of heldere vlekken, soms gekleurd. Volgens ooggetuigen kunnen ze cirkelen, zich splitsen, samensmelten en opnieuw verschijnen, vooral op heldere nachten. De officiële observatiezone, ingesteld door het Texas Department of Transportation negen mijl ten oosten van Marfa aan de U.S. Highway 90, moedigt observatie aan, maar de aard van de lichten blijft onderwerp van discussie. Een spectroscopische analyse uitgevoerd in 2008 door wetenschappers van de Texas State University suggereerde dat veel van de waargenomen lichteffecten verklaard konden worden door koplampen van auto's, vervormd door atmosferische omstandigheden zoals temperatuurinversies.

De wetenschappelijke zoektocht naar de oorzaken van beide fenomenen heeft weliswaar specifieke, maar geen definitieve, resultaten opgeleverd. Voor de 'Taos Hum' registreerde monitoring weliswaar verhoogde niveaus van het elektromagnetische veld nabij hoogspanningsleidingen, maar dit werd niet als de ultieme bron van het geluid beschouwd. Wat betreft de 'Marfa Lights' neigen onderzoeken, waaronder studies door natuurkundestudenten van de Universiteit van Texas in Dallas in 2004, naar een verklaring via luchtspiegelingen. Deze zouden worden veroorzaakt door scherpe temperatuurgradiënten die het licht van verre autokoplampen op de U.S. Highway 67 breken. De stad Marfa heeft dit fenomeen overigens succesvol omarmd; het Marfa Lights Viewing Center werd in 2003 geopend om toeristen te ontvangen.

De relevantie van deze onopgeloste zaken in 2026 ligt in hun positie op het snijvlak van subjectieve menselijke ervaring en de objectieve beperkingen van de hedendaagse wetenschap. Ondanks decennia van onderzoek, waaronder de methodische studies naar de 'Hum' in de jaren negentig en de spectroscopie van de 'Lights' in 2008, heeft geen van beide een allesomvattende verklaring gekregen die alle betrokkenen tevredenstelt. Het voortbestaan van deze raadsels in het desolate landschap van het Amerikaanse Zuidwesten dient als een constante herinnering aan de grenzen van ons huidige begrip van de omgeving en de menselijke zintuiglijke capaciteiten.