42e Chinese Antarctische Expeditie Begonnen met Focus op Technologische Doorbraken en Subglaciaal Onderzoek

Op 1 november 2025 is de 42e Antarctische expeditie van China vanuit Shanghai vertrokken, een missie die tot mei 2026 zal duren en de technologische inzet in extreme poolomgevingen naar een hoger niveau tilt. Deze onderneming is gericht op het versterken van de operationele bekwaamheid van het land in de poolgebieden en omvat de validatie van nieuw, zelfstandig ontworpen en geproduceerd materieel.

Centraal in de technologische demonstratie staat het rupsvoertuig, de Sneeuwluipaard 66, dat samen met de THT550 zware volledig hydraulische trekkingsapparatuur wordt ingezet. De expeditie brengt een diverse groep van meer dan 500 bemanningsleden van meer dan 80 instituten op het Chinese vasteland samen, aangevuld met onderzoekers uit meer dan 10 landen en regio's, waaronder Thailand en Chili. De logistieke ruggengraat van de operaties op het ijs wordt gevormd door de ijsbrekers Xuelong en Xuelong 2, die de langeafstandsondersteuning verzorgen.

Een cruciaal wetenschappelijk element van deze reis is de eerste keer dat China wetenschappelijke boorproeven zal uitvoeren in meren diep onder de Antarctische ijskap. Met behulp van binnenlands gebouwde warmwater- en thermische smeltboorsystemen zal men schone boringen en monsternames uitvoeren door ijs van meer dan 3.000 meter dik. Dit onderzoek naar de subglaciale omgevingen, die archieven van de geschiedenis van de ijskappen en klimaatverandering bevatten, benadrukt de noodzaak van diepgaande kennisvergaring.

De logistieke capaciteit wordt verzekerd door de inzet van de Xuelong en de Xuelong 2. De Xuelong 2, een schip van Polar Class 3, kan 1,5 meter dik ijs breken met een snelheid van twee tot drie knopen, dankzij geavanceerde diesel-elektrische voortstuwing. De oudere Xuelong, een ijsversterkt vrachtschip uit 1993, kan door 1,1 meter ijs breken. Deze dubbele maritieme inzet maakt langdurige observaties mogelijk in sleutelgebieden zoals de Amundsenzee en de Rosszee. Bovendien wordt de missie gebruikt om de betrouwbaarheid van reeds geïnstalleerde binnenlandse systemen op het Qinling Station, zoals ontziltings- en fotovoltaïsche systemen, te verifiëren, wat wijst op een groeiende focus op zelfvoorziening in de ijzige wildernis.