Al uw verlangens zijn bestemd om werkelijkheid te worden

❓VRAAG:

„De eigenlijke reden voor het heengaan is simpel: iemand heeft een te grote omvang van zichzelf gecreëerd om nog in het lichaam te passen. ‘De ballon werd zo ver opgeblazen dat hij knapte.’” – (geciteerd uit eerdere bronnen)

Kunt u alstublieft uitleggen wat u hiermee bedoelt en wat dit precies inhoudt?! Gaat een te grote omvang van jezelf over schaal, diepte of breedte?

❗️ANTWOORD van lee:

U creëert het leven niet om simpelweg ‘zo lang mogelijk te leven’, maar voor specifieke doelen die het lineaire begrip van het ego overstijgen (zaken als bezit vergaren, een bever te drinken geven, het voortzetten van de bloedlijn, het beëindigen van een andere bloedlijn, het voortzetten van iemands levenswerk, het recht op leven verdienen, een monument verdienen… dit zijn absurde concepten voor een Oneindige Ziel). Bent u het daarmee eens?

Kortom, u creëert als Ziel een incarnatie met uw eigen specifieke bedoelingen.

Maar op dat moment bedenkt u als Persoonlijkheid al die bevers, monumenten, medailles, geld, jachten, harems vol aanbidders, het oplichten van mensen, het houden van kippen, het schrijven van een symfonie, het spugen op het kale hoofd van een voorbijganger of parachutespringen… Het zijn eindeloze verlangens in een enorme verscheidenheid aan gewaarwordingen.

Denk in dit kader eens terug aan de honderdtachtigduizend twijfelvragen over of we wel een vrije wil hebben…

Die is er.

Alles wat u bedenkt, zal werkelijkheid worden. Al uw verlangens zijn bestemd voor manifestatie, simpelweg door de logica van hoe het universum werkt. Stuk voor stuk. Alles is geregistreerd en maakt deel uit van de Stroom van Realisatie. Niet altijd letterlijk, maar op gevoelsniveau altijd volkomen accuraat.

Welnu, deze delen van u moeten zich manifesteren, maar u bent daar niet altijd klaar voor. Laten we zeggen dat vrijwel iedereen gedurende zijn leven een tsunami aan verlangens creëert, maar zichzelf verbiedt om het overgrote deel daarvan (99%) te realiseren (ik kan het niet, ik heb de vaardigheden niet, ik ben het niet waard, het is te laat, zo hoort het niet, mensen zullen het niet waarderen, ik schaam me, ik trek het niet, ik weet niet hoe…).

Juist deze energie van verlangens bereikt een kritiek punt waarop de Ziel besluit: ‘we kunnen hier niets meer verwezenlijken, het is tijd voor een volgende incarnatie’. Technisch gezien hebben de verlangens de scheppingsenergieën zo ver ‘uitgerekt’ dat deze energieën zich al op een volgende incarnatie zijn gaan richten.

Dit is het antwoord op uw vraag, al ontbreekt hierin het deel van het besluit waarbij dienstbaarheid aan anderen in de vergelijking wordt meegenomen. In technische zin trekt de energie u dus altijd voorbij de grenzen van één enkel leven, maar de logica achter de vorming van deze energieën kan verschillen, evenals de redenen voor het blokkeren van de vervulling van verlangens.