G7 ticaret bakanları, 6 Mayıs 2026 tarihindeki toplantıda kritik minerallerin tedarikini güvence altına almak amacıyla bir çalışma grubu kurma kararı aldı. Bu adım, Amerika Birleşik Devletleri ile Avrupa Birliği arasındaki gümrük tarifesi anlaşmazlıklarının ittifakın birliği üzerinde baskı oluşturmaya devam ettiği bir dönemde geldi. Müzakerelere yakın kaynaklara göre asıl hedef, Çin'den gelen sevkiyatlara olan bağımlılığı asgariye indirmek.
Lityum, nikel ve nadir toprak elementlerini içeren kritik mineraller; batarya, elektronik ve yenilenebilir enerji ekipmanlarının üretimi için hayati bir önem taşıyor. Toplantı katılımcıları, Avustralya ve Kanada gibi dost ülkelerdeki madencilik faaliyetlerini geliştirmenin yanı sıra G7 bünyesindeki işleme kapasitelerini artırmaya yönelik tedbirleri masaya yatırdı. Ortak yatırımların önümüzdeki yıllarda birkaç milyar dolara ulaşması öngörülüyor.
Buna rağmen, ticari ihtilaflar görüşmelerin atmosferine gölge düşürdü. ABD yönetimi, ulusal sanayiyi koruma gerekliliğini gerekçe göstererek kısa süre önce Avrupa menşeli otomobillere ve çelik ürünlerine yönelik gümrük vergilerini artırdı. AB ise bu duruma karşılık olarak, değeri 10 milyar avroyu aşan ihracat kalemlerini etkileyebilecek şekilde Amerikan mallarına misilleme vergileri getirme tehdidinde bulundu.
G7 zirvesindeki Avrupa Birliği temsilcileri, uluslararası ticaret kurallarına uymanın önemini vurgulayarak anlaşmazlıkların çözümü için diyalog çağrısı yaptı. Aynı zamanda Amerikan tarafı, mineral tedarik zincirleri oluşturulurken ulusal güvenlik meselelerinin öncelikli olması gerektiği konusunda ısrarcı oldu. Bu farklı tutumlar, küresel ticarete yönelik temel yaklaşım farklılıklarını yansıtıyor.
Analistler, mineraller konusundaki koordinasyonun diğer iş birliği alanları için bir model teşkil edebileceğini belirtiyor. Örneğin G7 ülkeleri, stoklar ve işleme teknolojileri hakkında veri paylaşımı yapmayı planlıyor. Bu sayede, 2022-2025 yılları arasında pandemi ve jeopolitik krizler nedeniyle halihazırda tecrübe edilen tedarik kesintisi risklerinin azaltılması hedefleniyor.
Atılan somut adımlar arasında, atık bataryalardan ve elektronik ürünlerden mineral geri kazanımını teşvik edecek bir programın başlatılması yer alıyor. Uzmanların tahminlerine göre bu yöntem, 2035 yılına kadar G7'nin hammadde ihtiyaçlarının yüzde 20'sini tek başına karşılayabilir. Ayrıca, her üye ülkede stratejik rezervlerin oluşturulması da tartışılan kritik konular arasında bulunuyor.
Sonuç olarak, kendi içindeki çelişkilere rağmen G7, önümüzdeki on yıldaki teknolojik gelişme ve enerji dönüşümü için doğrudan hayatiyet arz eden stratejik sektörlerde ekonomik güvenliği güçlendirme çalışmalarını sürdürüyor.
