Kopenhaga wzywa ambasadora USA po nominacji specjalnego wysłannika ds. Grenlandii

W poniedziałek, 22 grudnia 2025 roku, duńskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych podjęło zdecydowany krok dyplomatyczny, wzywając ambasadora Stanów Zjednoczonych w Kopenhadze na pilne spotkanie. Ta nagła interwencja była bezpośrednią konsekwencją niedawnej decyzji prezydenta USA Donalda Trumpa o powołaniu specjalnego pełnomocnika ds. Grenlandii. Osoba ta publicznie zadeklarowała zamiar forsowania włączenia tego autonomicznego regionu Danii w skład Stanów Zjednoczonych.

Spotkanie, które miało miejsce w gmachu duńskiego MSZ, zgromadziło ministra spraw zagranicznych Larsa Løkke Rasmussena oraz ambasadora USA Kena Howarda. Jak doniesiono, minister Rasmussen wyraził głębokie oburzenie, określając oświadczenie mianowanego wysłannika jako „całkowicie niedopuszczalne”. Podkreślił on stanowczo, że kwestionowanie suwerenności Królestwa Danii jest niedopuszczalne. Mowa tu o specjalnym wysłanniku, którym został gubernator Luizjany, Jeff Landry. Landry wcześniej stwierdził, że jest „ogromnie zaszczycony” pełnieniem tej nieodpłatnej funkcji, której celem jest włączenie Grenlandii do USA.

Prezydent Trump uzasadniał zainteresowanie Waszyngtonu tą arktyczną wyspą względami bezpieczeństwa narodowego. Co więcej, w przeszłości nie wykluczył możliwości użycia siły do osiągnięcia zamierzonych celów. Strona duńska, działając w porozumieniu z władzami Grenlandii, przyjęła nieugiętą postawę. Twierdzą oni, że aneksja terytorium suwerennego państwa stanowi rażące naruszenie prawa międzynarodowego. Premier Grenlandii, Jens-Frederik Nielsen, wspólnie z premierem Danii, stanowczo potwierdził, że przyszłość wyspy będzie zależała wyłącznie od decyzji jej mieszkańców, domagając się jednocześnie poszanowania integralności terytorialnej.

Ten poważny incydent dyplomatyczny rozgrywa się na tle narastających napięć geopolitycznych w regionie Arktyki. Od powrotu Trumpa do władzy w styczniu 2025 roku, zainteresowanie USA tą bogatą w zasoby wyspą znacząco wzrosło. Grenlandia, dzięki swojemu strategicznemu położeniu oraz złożom metali ziem rzadkich, przyciąga coraz większą uwagę, zwłaszcza w kontekście otwierania się nowych szlaków morskich w wyniku topnienia lodowców. Warto odnotować, że duński wywiad (DDIS) w swoim raporcie z 2025 roku po raz pierwszy wskazał Stany Zjednoczone jako potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa, powołując się na politykę Trumpa, mimo iż Dania pozostaje kluczowym członkiem NATO.

W odpowiedzi na rosnącą presję, Dania ogłosiła przeznaczenie 2 miliardów dolarów na wzmocnienie swojej obecności militarnej w Arktyce. Jest to sygnał długoterminowej strategicznej reorientacji Kopenhagi. Zasada nienaruszalności terytorialnej znalazła natychmiastowe poparcie ze strony Komisji Europejskiej, co uwypukla międzynarodowy wymiar tej sprawy. Cały ten incydent wyraźnie ilustruje poważne tarcia między dwoma sojusznikami z NATO, wywołane jednostronnymi ambicjami terytorialnymi, i jednocześnie kieruje światło na Arktykę jako kluczową arenę strategicznej rywalizacji.