Wybory parlamentarne na Węgrzech: Partia „Tisa” Pétera Magyara kończy 16-letnie rządy Wiktora Orbána

Węgry stały się areną historycznego przełomu politycznego w niedzielę, 12 kwietnia 2026 roku. W ogólnokrajowych wyborach parlamentarnych opozycyjna partia „Tisa” (Partia Szacunku i Wolności), działająca pod przywództwem Pétera Magyara, odniosła spektakularne zwycięstwo nad rządzącym od lat sojuszem „Fidesz” Wiktora Orbána. To doniosłe wydarzenie kładzie kres nieprzerwanemu, szesnastoletniemu sprawowaniu władzy przez Orbána na stanowisku premiera, które zajmował on nieprzerwanie od 2010 roku, choć po raz pierwszy stanął na czele rządu już w 1998 roku. Głosowanie to, będące dziesiątym z kolei od czasu transformacji ustrojowej w 1990 roku, zapisało się w historii rekordową frekwencją przekraczającą 77,8%, co stanowi najwyższy wskaźnik aktywności obywatelskiej od początku ery postkomunistycznej.

Wstępne oficjalne dane opublikowane przez Narodowe Biuro Wyborcze na Węgrzech, po przeliczeniu znaczącej części kart do głosowania, wskazują na decydującą przewagę ugrupowania „Tisa”. Według informacji udostępnionych po zliczeniu blisko 72% głosów, partia Magyara prowadziła z wynikiem 53%, podczas gdy „Fidesz” uzyskał poparcie na poziomie 38%. Prognozy podziału miejsc w 199-osobowym parlamencie sugerują, że partia 45-letniego Magyara zdobędzie 138 mandatów, co wyraźnie przekracza liczbę 133 głosów niezbędną do uzyskania większości konstytucyjnej. 62-letni Wiktor Orbán, uznając swoją porażkę, oświadczył publicznie, że „odpowiedzialność i możliwość zarządzania krajem nie zostały dane” jego partii, określając uzyskany rezultat mianem „bolesnego”. Lider „Tisy” poinformował również, że ustępujący premier pogratulował mu zwycięstwa w rozmowie telefonicznej.

Péter Magyar, polityk, który z ogromną energią wkroczył na scenę publiczną w 2024 roku, oparł swoją kampanię na bezkompromisowej platformie antykorupcyjnej oraz obietnicy przywrócenia Węgrom prozachodniego kursu. Ma to w założeniu doprowadzić do odblokowania zamrożonych funduszy z Unii Europejskiej. Błyskawiczny wzrost jego popularności rozpoczął się po skandalu związanym z ułaskawieniem w 2024 roku, w który zamieszana była jego była żona, eks-minister sprawiedliwości Judit Varga, oraz była prezydent Katalin Novák. Magyar, będący niegdyś lojalnym funkcjonariuszem „Fideszu”, publicznie oskarżył Orbána o to, że faktyczni sprawcy afery „chowają się za kobiecymi spódnicami”. Partia „Tisa” udowodniła swoją realną siłę już wcześniej, zajmując drugie miejsce w wyborach do Parlamentu Europejskiego w czerwcu 2024 roku z wynikiem 30% głosów.

Eskalacja kampanii wyborczej odbywała się na tle głębokich podziałów ideologicznych dzielących węgierskie społeczeństwo. Wiktor Orbán pozycjonował się w niej jako jedyny gwarant pokoju, stanowczo sprzeciwiając się jakiemukolwiek zaangażowaniu kraju w konflikt na Ukrainie. W swoich działaniach cieszył się wsparciem takich osobistości jak wiceprezydent USA J.D. Vance oraz były prezydent Donald Trump. Eksperci i analitycy zwracają uwagę, że wybory te stały się w istocie ogólnonarodowym referendum dotyczącym autorytarnych tendencji na Węgrzech oraz narastającego dystansu wobec Brukseli. To właśnie te czynniki doprowadziły wcześniej do wstrzymania wypłat miliardów euro z funduszy unijnych ze względu na naruszenia zasad praworządności. Przewodnicząca Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen, podsumowała wynik głosowania stwierdzeniem: „Węgry wybrały dziś wieczorem Europę”.

Mimo że obie strony politycznego sporu zgłaszały liczne zastrzeżenia dotyczące ewentualnych nieprawidłowości w trakcie procesu głosowania, urzędujący prezydent Węgier Tamás Sulyok potwierdził, że wybory zostały przeprowadzone w sposób należyty i zgodny z procedurami. Trzecią siłą w kraju została partia „Mi Hazánk” (Nasza Ojczyzna) pod przewodnictwem László Toroczkai’ego, która według wstępnych obliczeń zdołała przekroczyć próg wyborczy i wprowadzić do Zgromadzenia Narodowego 7 przedstawicieli. Skokowy wzrost frekwencji był najbardziej widoczny w okręgach, w których „Tisa” notowała silne wyniki już podczas wyborów europejskich w 2024 roku. Wskazuje to na skuteczną mobilizację elektoratu protestacyjnego, odczuwającego silne niezadowolenie z aktualnej kondycji ekonomicznej kraju. Ogłaszając ostateczny triumf, Péter Magyar wyraził ostrożny optymizm, nazywając niedzielne głosowanie „prawdziwym świętem demokracji”.