U2 wydaje „Days Of Ash”: sześć pocztówek z teraźniejszości, które nie mogły dłużej czekać

Niektóre wydawnictwa muzyczne pojawiają się na rynku zgodnie z rygorystycznym harmonogramem, zaplanowane co do dnia przez działy marketingu. Istnieją jednak i takie projekty, które rodzą się jako gwałtowna, niemal instynktowna reakcja układu nerwowego artysty na otaczającą go rzeczywistość.

Zespół U2 zdecydował się podążyć tą drugą ścieżką. Ich najnowszy, sześciościeżkowy minialbum zatytułowany „Days Of Ash” pojawił się nagle, sprawiając wrażenie, jakby grupa nie tyle prezentowała nowy materiał, co go z siebie wyrzucała w akcie desperackiego wydechu. Za produkcję całości odpowiada Jacknife Lee, a formuła wydawnictwa jest niezwykle klarowna: pięć utworów oraz jedna wstawka poetycka. Każdy z tych elementów jest nierozerwalnie związany z konkretną ludzką historią, a nie z abstrakcyjną agendą polityczną.

U2 powracają tym samym do swojego dawnego, niemal zapomnianego rzemiosła, w którym piosenka nie jest jedynie ozdobą rzeczywistości, lecz jej bezpośrednim świadkiem. „Days Of Ash” nie stara się przypodobać słuchaczowi ani schlebiać masowym gustom. Jego nadrzędnym celem jest utrzymanie uwagi na tym, co w dzisiejszym tempie życia zbyt szybko zamienia się w bezduszną treść w mediach społecznościowych, a następnie popada w całkowite zapomnienie.

Oficjalna lista utworów zawartych na EP-ce prezentuje się następująco:

• American Obituary — utwór dedykowany pamięci Renée Good, która straciła życie podczas operacji związanej z kontrolą imigracyjną w Stanach Zjednoczonych.
• The Tears Of Things — filozoficzna przypowieść, w której krytycy podkreślają monumentalne i niezwykle obrazowe podejście do tematu.
• Song Of The Future — kompozycja poświęcona Sarinie Esmailzadeh, nawiązująca do irańskich protestów odbywających się pod hasłem „Women, Life, Freedom”.
• Wildpeace — wiersz autorstwa Yehudy Amichaia w oprawie muzycznej, recytowany przez Adeolę z kolektywu Les Amazones d’Afrique.
• One Life At A Time — poruszające poświęcenie dla palestyńskiego aktywisty, którym był Awadh Hathalin.
• Yours Eternally — utwór dotyczący wojny na Ukrainie, w którym gościnnie wystąpili Ed Sheeran oraz Taras Topolya.

Równolegle z premierą muzyczną nastąpił powrót cyfrowego wydania „Propaganda” jako jednorazowego numeru pod hasłem: „Six Postcards From The Present… Wish We Weren’t Here”. To kluczowy detal, ponieważ U2 nie oferują jedynie piosenek, ale dostarczają cały kontekst – swoiste przypisy do współczesnej epoki, które pozwalają lepiej zrozumieć intencje twórców.

W czasach, gdy świat staje się coraz głośniejszy i bardziej chaotyczny, muzyka często ucieka w bezpieczne, eskapistyczne rejony. U2 postępują odwrotnie: wydają materiał, który patrzy prosto w oczy trudnej prawdzie, i właśnie dlatego nie da się go słuchać jedynie jako tła do codziennych czynności.

To wydawnictwo nie jest próbą „wyjaśnienia świata” w sposób naukowy czy publicystyczny. To raczej desperacka próba ocalenia tego, co ludzkie, w świecie, który wydaje się być już zmęczony byciem ludzkim i empatią wobec drugiego człowieka.

Co to wydarzenie wniosło do współczesnego brzmienia naszej planety? Przede wszystkim dodało mu tonu bezpośredniego świadectwa, którego tak bardzo brakuje w dzisiejszym przemyśle rozrywkowym.

Nie mamy tu do czynienia z kolejną premierą w kalendarzu wydawniczym. To piosenka traktowana jako dokument, w którym muzyka odzyskuje swoją pierwotną, starożytną funkcję: bycie głosem tych, których historie zazwyczaj toną w informacyjnym szumie i zgiełku wielkich miast.

Ponadto, „Days Of Ash” wprowadza rzadką dziś formę interakcji między artystą a odbiorcą. Twórca nie wywyższa się nad światem ani nie próbuje się przed nim ukryć w wieży z kości słoniowej. Staje się on przewodnikiem uwagi skierowanej w stronę Światła wolności – tam, gdzie ból nie domaga się hałasu, lecz głębokiego sensu.

Kiedy pojawia się sens, rodzi się również przestrzeń do działania: pomoc, ochrona i solidarność ponad granicami, których nie wolno przesuwać siłą. To manifest wolności do mówienia prawdy oraz wolności wyboru życia w jego najczystszej postaci.