Manu Delago & Max ZT - Wdech (live)
Deuce: dwa instrumenty — jeden świat
Edytowane przez: Inna Horoshkina One
Nominowani do prestiżowej nagrody Grammy wirtuozi, Manu Delago specjalizujący się w grze na handpanie oraz Max ZT, mistrz cymbałów młoteczkowych (hammered dulcimer), oficjalnie zaprezentowali swój debiutancki, wspólny album zatytułowany „Deuce”. Premiera tego wyczekiwanego wydawnictwa odbyła się 20 lutego 2026 roku, stanowiąc zwieńczenie długoletniej współpracy obu artystów. Projekt obejmuje dziewięć starannie skomponowanych utworów, które dojrzewały przez niemal dekadę – od spontanicznych, pierwszych improwizacji po finalną, dopracowaną w każdym szczególe formę studyjną. Proces rejestracji materiału odbył się w 2025 roku w unikalnej scenerii historycznego klasztoru w Alpach Tyrolskich. Wybór tego miejsca nie był przypadkowy, gdyż specyficzna akustyka sakralnego wnętrza, nasycona naturalnym pogłosem, ciepłem drewna i wszechobecnym „powietrzem”, stała się integralnym elementem brzmienia całej płyty.
Obaj twórcy od dawna uznawani są za wizjonerów, którzy redefiniują granice swoich instrumentów w ich własnych muzycznych uniwersach. Max ZT, którego amerykańskie radio NPR okrzyknęło „Jimi Hendrixem cymbałów młoteczkowych”, dokonał rewolucji w technice gry, wprowadzając elementy dotąd niespotykane, takie jak zaawansowane tłumienie strun, techniki bendów czy wykorzystanie harmonicznych. Jego unikalny styl jest wynikiem głębokich studiów nad tradycjami muzycznymi Senegalu i Indii. Artysta uczył się bezpośrednio od członków słynnej rodziny griotów Cissoko w Afryce Zachodniej, a także pobierał nauki u legendarnego mistrza santuru, Pandita Shivkumara Sharmy, co pozwoliło mu połączyć zachodnią wrażliwość z orientalną dyscypliną i egzotyczną rytmiką.
Manu Delago to z kolei jedna z najważniejszych postaci w historii handpanu, prowadząca ten instrument od niszowych początków do największych światowych sal koncertowych. Jego kariera rozwijała się równolegle z ewolucją samego instrumentu – od wczesnych prototypów „Hang” stworzonych przez firmę PanArt, aż po współczesne, zaawansowane technicznie modele i wyrafinowany, nowoczesny język handpanu. Delago wypracował własny, natychmiast rozpoznawalny styl, który zaprezentował szerokiej publiczności podczas licznych światowych tras koncertowych oraz prestiżowych kolaboracji z czołowymi artystami sceny międzynarodowej. Jego wkład w popularyzację tego instrumentu sprawił, że handpan stał się pełnoprawnym narzędziem ekspresji w nowoczesnej muzyce akustycznej.
Struktura dźwiękowa albumu „Deuce” opiera się na misternie tkanej polifonii tekstur, w której każdy z instrumentów pełni kluczową rolę w budowaniu atmosfery. Handpan dostarcza głębokich, sferycznych harmonii oraz organicznego pulsu, który stanowi fundament kompozycji, podczas gdy cymbały młoteczkowe Maxa ZT wprowadzają do utworów iskrzącą, precyzyjną artykulację oraz płynną, niemal wodnistą rytmikę. Centralnym punktem albumu jest singiel „Inhale” – utwór o szybkim tempie i niezwykle zwartej strukturze rytmicznej. W tej kompozycji oba instrumenty nie rywalizują o dominację, lecz współpracują w pełnej symbiozie, tworząc wrażenie wspólnego, miarowego oddechu dwóch zsynchronizowanych organizmów.
Pojawienie się albumu „Deuce” na rynku muzycznym to wydarzenie, które wnosi do globalnego krajobrazu dźwiękowego nową jakość, określaną jako cicha odwaga akustycznej przyszłości. Twórcy udowadniają, że prawdziwa innowacja nie musi wynikać z postępu technologicznego czy cyfrowego przetwarzania dźwięku, lecz może rodzić się z głębi rzemiosła, szacunku do fizycznej przestrzeni i uważności na drugiego człowieka. Cały projekt stanowi przypomnienie, że przy użyciu zaledwie dwóch instrumentów można wykreować bogate, wielowymiarowe światy. Warunkiem sukcesu jest jednak wzajemne słuchanie się i dążenie do tego, by dwa odrębne głosy brzmiały jak jedna, nierozerwalna i harmonijna całość.
Źródła
Echoes And Dust
Higher Plain Music
St George's Bristol
Brewery Arts - Kendal
Lansdown Hall & Gallery
Manu Delago - OLI Records
