Netflixowski 'Wielki Potop': Mieszane Recenzje Połączenia Sci-Fi i Dramatu Survivalowego

Globalna premiera południowokoreańskiego filmu „Wielki Potop” (The Great Flood) na platformie Netflix, która miała miejsce 19 grudnia 2025 roku, wywołała falę zróżnicowanych opinii zarówno wśród widzów, jak i profesjonalnych krytyków. Obraz ten, wyreżyserowany przez Kima Byung-woo, twórcę znanego z takich tytułów jak „Wirus w Nowym Jorku” (2013) czy „Steel Rain 2: Strategia Wschodu” (2018), to wysokobudżetowy projekt science fiction. Fabuła koncentruje się na losach badaczki sztucznej inteligencji i jej syna, którzy próbują przetrwać apokaliptyczną powódź nawiedzającą Seul. Kim Byung-woo, urodzony w 1980 roku, słynie z tendencji do przemycania głębszych, autorskich przesłań, co, jak zauważano już przy jego wcześniejszych produkcjach, nierzadko komplikuje prostotę narracji.

Ambitne połączenie spektakularnej katastrofy z dogłębnymi rozważaniami teoretycznymi doprowadziło do wyraźnej polaryzacji ocen. Na portalu Rotten Tomatoes, krytycy przyznali filmowi 60% pozytywnych recenzji. Jednak ocena widowni, mierzona wskaźnikiem Popcornmeter na podstawie ponad 50 głosów, okazała się znacznie niższa, osiągając zaledwie 39%. Wielu internautów wyrażało swoje niezadowolenie z powodu nagłych i, ich zdaniem, niepasujących przeskoków narracyjnych – od intensywnego dramatu o przetrwaniu do zawiłych ekspozycji dotyczących teorii sztucznej inteligencji i symulacji. Tego typu zabiegi, jak wskazywano, oddalały odbiorcę od emocjonalnego rdzenia opowieści.

Mimo tych zastrzeżeń, produkcja zebrała pochwały za znakomite kreacje aktorskie. W szczególności doceniono występy Kim Da-mi, wcielającej się w rolę badaczki AI Anny, oraz Park Hae-soo, który zagrał oficera bezpieczeństwa o imieniu Hee-jo. Pochwały skierowane były również pod adresem dynamicznych scen akcji, zwłaszcza tych otwierających seans. Film ten z pewnością nie jest prostą rozrywką; stawia on przed widzem wyzwanie intelektualne.

Fabuła koncentruje się na losach wspomnianej naukowczyni Anny, która wraz z synem zostaje uwięziona w tonącym wieżowcu w Seulu. Bezpośrednią przyczyną kataklizmu jest globalny potop wywołany topnieniem czap lodowych, co z kolei było efektem uderzenia meteorytu. W miarę rozwoju akcji wychodzi na jaw, że praca Anny w tajnym laboratorium ONZ, związana z projektem AI nazwanym „Silnikiem Emocji”, może stanowić klucz do ocalenia ludzkości. Co więcej, okazuje się, że jej syn może być integralną częścią eksperymentu mającego na celu replikację matczynego oddania. Film operuje na dwóch płaszczyznach: fizycznego zniszczenia i egzystencjalnego zagrożenia filozoficznego, co, zgodnie z intencją reżysera, czyni go bardziej eksperymentem myślowym niż typowym kinem katastroficznym.

Pomimo mieszanego odbioru krytycznego, „Wielki Potop” błyskawicznie znalazł się w globalnym zestawieniu top 10 najpopularniejszych tytułów na Netflixie. Świadczy to o ogromnym międzynarodowym zainteresowaniu tym koreańskim przedsięwzięciem. Sukces ten potwierdza globalną siłę południowokoreańskiej kinematografii na platformach streamingowych, gdzie ciekawość wobec ambitnych, wysokokonceptualnych produkcji często przeważa nad chłodnymi ocenami recenzentów. Ostatecznie, obraz ten pokazuje, że na współczesnym rynku OTT atrakcyjność gatunkowa i umiejętne pozycjonowanie projektu mają większy wpływ na osiągnięcie wysokiej oglądalności niż jednomyślne uznanie krytyków.