Dziennikarz George Knapp ujawnia tajne radzieckie dokumenty o UFO: Szczegóły incydentów z lat 70. i 80.

16 stycznia 2026 roku George Knapp, wybitny dziennikarz śledczy znany z wieloletniego zainteresowania tematyką niewyjaśnionych zjawisk, upublicznił obszerny, przetłumaczony zbiór wcześniej ściśle tajnych materiałów radzieckich i rosyjskich. Dokumentacja ta dotyczy kompleksowych badań nad Niezidentyfikowanymi Obiektami Latającymi (UFO), prowadzonych przez dekady za żelazną kurtyną. Knapp, który w momencie tej przełomowej publikacji ukończył 73 lata, wszedł w posiadanie tych unikalnych akt już w 1993 roku, wykorzystując okres chaosu po rozpadzie Związku Radzieckiego. Szeroka fala doniesień medialnych, która przetoczyła się na początku lutego 2026 roku, rzuca zupełnie nowe światło na oficjalną narrację Kremla, podważając wieloletnie zapewnienia o braku zainteresowania tego typu zjawiskami ze strony ZSRR i współczesnej Rosji.

Ujawnione przez dziennikarza materiały odsłaniają kulisy funkcjonowania szeregu wyspecjalizowanych programów wojskowych i naukowych. Wśród nich wymienić należy projekt „Sieć-AN”, zainicjowany w 1979 roku, oraz program „Galaktyka-MD”, który realizowano intensywnie w latach 1981–1985. Dokumenty wspominają także o inicjatywie „Pluton-7”, datowanej na lata 1989–1990, oraz o tajemniczym, wciąż trwającym programie o kryptonimie „Nit 3”. Z raportu sporządzonego w 1993 roku wynika jednoznacznie, że częstotliwość odnotowywanych kontaktów oraz obserwacji obiektów o nieznanym pochodzeniu „znacząco wzrosła” po roku 1978. Jeremy Corbell, bliski współpracownik Knappa i współprowadzący popularny podcast, zauważył, że te archiwalne dane są najlepszym dowodem na to, z jak ogromną powagą i determinacją rosyjskie struktury państwowe podchodziły do analizy fenomenu UFO.

W dokumentacji szczegółowo opisano kilka incydentów, które do dziś budzą zdumienie badaczy. Jednym z najbardziej spektakularnych wydarzeń była anomalia w Nalczyku z 13 lutego 1989 roku, kiedy to setki naocznych świadków, w tym wykwalifikowany personel wojskowy oraz pracownicy kontroli lotów, obserwowało gigantyczny obiekt w kształcie meduzy. Obiekt ten, o imponującej średnicy około 450 stóp, poruszał się na niskiej wysokości zaledwie 300 stóp nad ziemią. Równie intrygujący jest przypadek Anatolija Małyszewa z lipca 1975 roku. Ówczesny 18-latek twierdził, że został uprowadzony i wprowadzony na pokład nieznanego statku; prowadzący śledztwo oficer uznał zeznania chłopaka za w pełni wiarygodne i szczere, mimo że Małyszew charakteryzował się przeciętnym poziomem inteligencji. Akta wspominają również o spotkaniu w Dierżawinsku w czerwcu 1979 roku, gdzie świadkowie opisywali bezpośredni kontakt z niezwykle wysokimi, czarnymi istotami o humanoidalnych kształtach.

Choć w dokumentach pojawiają się wzmianki o słynnym fenomenie pietrozawodzkim z września 1977 roku, który był szeroko relacjonowany przez ówczesne radzieckie media, główny punkt ciężkości przesunięto na nowsze, bardziej szczegółowe raporty. Szczególny niepokój i zainteresowanie amerykańskich służb wywiadowczych budzi wspomniany program „Nit 3”. Istnieją uzasadnione podejrzenia, że projekt ten pozostaje aktywny do dnia dzisiejszego, a jego głównym celem może być próba inżynierii wstecznej lub zrozumienia zaawansowanych technologii pozaziemskich. Odtajnione dane, które George Knapp przekazał również członkom Kongresu USA, stanowią niepodważalne świadectwo tego, że Związek Radziecki prowadził wielowymiarowe i systematyczne badania nad UFO, podczas gdy na arenie międzynarodowej konsekwentnie zaprzeczał istnieniu tego zjawiska.