Analiza danych z Obserwatorium Palomar ujawnia anomalie statystyczne z ery przedkosmicznej

W 2025 roku środowisko naukowe poddało szczegółowej analizie recenzowane badanie, które dostarczyło empirycznych dowodów na obecność obiektów o prawdopodobnie nieludzkim pochodzeniu technologicznym w ziemskiej atmosferze jeszcze przed oficjalnym rozpoczęciem ery podboju kosmosu. Praca badawcza, prowadzona pod kierunkiem astronom dr Beatriz Villarroel, skoncentrowała się na wnikliwej analizie historycznych płyt fotograficznych uzyskanych w ramach przeglądu nieba Palomar Observatory Sky Survey (POSS) w okresie od 19 listopada 1949 roku do 28 kwietnia 1957 roku. Projekt ten, stanowiący integralną część szerszej inicjatywy VASCO (Vanishing & Appearing Sources during a Century of Observations), wprowadza rygorystyczne ramy statystyczne do badania niezidentyfikowanych zjawisk anomalnych (UAP), rzucając tym samym wyzwanie dotychczasowemu sceptycyzmowi naukowemu.

Kluczowym osiągnięciem zespołu badawczego była surowa ocena statystyczna, z której wynika, że część obserwowanych zjawisk świetlnych, określanych mianem „transjentów”, to w rzeczywistości odbicia słoneczne od płaskich, wysoce refleksyjnych powierzchni o nienaturalnym pochodzeniu. Wiarygodność statystyczna tych konkluzji osiągnęła imponujący poziom 7,6 sigma, co znacząco przewyższa standardowy próg 5 sigma, wymagany w fizyce cząstek elementarnych do oficjalnego ogłoszenia fundamentalnego odkrycia naukowego. Ramy czasowe przeprowadzonej analizy mają znaczenie krytyczne, ponieważ obejmują lata poprzedzające wystrzelenie „Sputnika”, pierwszego sztucznego satelity Ziemi, w październiku 1957 roku, co pozwala badaczom definitywnie wykluczyć współczesne obiekty kosmiczne wytworzone przez człowieka jako potencjalne wyjaśnienie tych obserwacji.

Naukowcy odkryli, że te anomalne obiekty wykazywały cechy fizyczne całkowicie niespójne ze znanymi zjawiskami naturalnymi, takimi jak przelatujące asteroidy czy drobiny lodu w górnych warstwach atmosfery. W szczególności ich materialna natura została potwierdzona przez systematyczny brak rozbłysków w obszarze umbry, czyli cienia Ziemi, co jednoznacznie wskazuje na mechanizm odbijania światła słonecznego przez obiekty znajdujące się poza cieniem planety. W realizację projektu zaangażowane były prestiżowe instytucje międzynarodowe, w tym Nordycki Instytut Fizyki Teoretycznej (Nordita) w Sztokholmie, założony w 1957 roku. Dr Villarroel, pełniąca funkcję skandynawskiego pracownika naukowego w Nordita, zaprezentowała te dane, podkreślając, że nadają one nową dozę wiarygodności twierdzeniom o istnieniu zaawansowanych technologii operujących w pobliżu naszej planety w połowie XX wieku.

Przeprowadzona analiza ujawniła również intrygujące korelacje z innymi istotnymi wydarzeniami historycznymi z badanego okresu. Ustalono, że anomalne obiekty były obserwowane o 45% częściej w okresach bezpośrednio poprzedzających lub następujących po naziemnych próbach jądrowych przeprowadzanych w latach 1949–1957. Ponadto odnotowano wzrost liczby transjentów o 8,5% na każdy dodatkowy raport o zjawiskach UAP zarejestrowany tego samego dnia w niezależnych źródłach. Chociaż korelacje te nie stanowią bezpośredniego dowodu przyczynowo-skutkowego, znacząco wzmacniają one argumentację, że transjenty są realnymi zjawiskami fizycznymi, a nie błędami pomiarowymi czy złudzeniami optycznymi.

Metodologia badawcza, w której opracowaniu brał udział współautor dr Steven Brühl, pozwoliła na skuteczne wykluczenie artefaktów technicznych samych płyt fotograficznych, ponieważ w ramach POSS-I wykorzystywano specyficzne szklane płyty z emulsją światłoczułą, które są odporne na wiele typów współczesnych zakłóceń cyfrowych. Wyniki te stanowią pionierskie zastosowanie rygorystycznych standardów fizycznych do analizy historycznych archiwów astronomicznych w celu poszukiwania potencjalnych sygnatur technologicznych. Dzięki temu innowacyjnemu podejściu, badanie dr Villarroel otwiera zupełnie nowy rozdział w archeologii astronomicznej, sugerując, że dowody na obecność zaawansowanych technologii niebędących dziełem człowieka mogą znajdować się w zasięgu ręki, ukryte w danych zebranych dekady przed oficjalnym rozpoczęciem wyścigu kosmicznego.